Μεγάλη αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 17 Μαΐου στην Αλεξανδρούπολη.
Μαζικές, μαχητικές αντιιμπεριαλιστικές κινητοποιήσεις έγιναν την Κυριακή 17 Μαΐου σε πολλές πόλεις της χώρας, στο πλαίσιο του Διήμερου Αντιιμπεριαλιστικής Δράσης της ΕΕΔΥΕ, με κορύφωση την 43η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης στην Αττική.
Στην Αλεξανδρούπολη με πολύ μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε η αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση των Επιτροπών Ειρήνης της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και Εργατικών σωματείων την Κυριακή το πρωί 17 Μάη στο πάρκο Ακαδημίας. Πλήθος κόσμου, αγωνιστές της Ειρήνης, μαθητές, φοιτητές, εργάτες, αυτοαπασχολούμενοι και αγρότες από ολόκληρη την περιοχή απαίτησαν την απεμπλοκή της χώρας από τους στρατιωτικούς - πολεμικούς σχεδιασμούς και εξοπλισμούς, απαίτησαν να κλείσει εδώ και τώρα η Νατοϊκή βάση στην Αλεξανδρούπολη, αλλά και όλες οι ξένες στρατιωτικές βάσεις στη χώρα, να επιστρέψουν από το εξωτερικό όλες οι ελληνικές αποστολές, δήλωσαν αλληλεγγύη στους λαούς της Παλαιστίνης και της Κούβας.
Στη συγκέντρωση απηύθυνε χαιρετισμό η Πρόεδρος του Συνδικάτου Τροφίμων και Ποτών Βάσω Μπράτσου, η οποία ανέδειξε πως ο λαός μας είναι αυτός που πληρώνει το μάρμαρο των άδικων πολέμων, καθώς «ΕΕ, επιχειρηματικοί όμιλοι, οι κυβερνήσεις και το κράτος τους, δίνουν δις ευρώ για την πολεμική προετοιμασία και στερούν από εμάς την Παιδεία, την Υγειά, την Πρόνοια, τα μέτρα προστασίας της ανθρώπινης ζωής, αυξήσεις στους μισθούς και ΣΣΕ». Στάθηκε στην αντίθεση, την ίδια στιγμή που «Η ακρίβεια έχει χτυπήσει κόκκινο. Οι τιμές σε φυσικό αέριο, πετρέλαιο, βενζίνη, τρόφιμα, έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Ο μισθός εξαφανίζεται το πρώτο 15μερο του μήνα».
Και συνέχισε: «Ο όμιλος του Υφαντή να κάνει χρυσές δουλειές προχωρώντας σε υλοποίηση νέας επένδυσης, ύψους 4,36 εκατομμυρίων ευρώ από τον Αναπτυξιακό νόμο, αξιοποιώντας όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο και των τελευταίων ετών το οποίο μεταφράζεται για τους εργαζόμενους σε εντατικοποίηση - συνεχώς εργατικά ατυχήματα (εργοδοτικά εγκλήματα), τρομοκρατία, άθλιες συνθήκες δουλειάς με βάρη, κρύο, ορθοστασία, ελλιπή μέτρα προστασίας της ανθρώπινης ζωής και μισθοί πείνας».
Στην ομιλία της η Πρόεδρος της Επιτροπής Ειρήνης Αλεξανδρούπολης, Αλεξάνδρα Σταματελάτου, αφού αναφέρθηκε στον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του πολέμου, στη σύγκρουση για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα μεταξύ του ευρωατλαντικού άξονα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και του υπό διαμόρφωση ευρασιατικού άξονα Κίνας - Ρωσίας, καθώς και στη σχέση του με την ιμπεριαλιστική ειρήνη, στάθηκε μεταξύ άλλων στις τεράστιες και ιστορικές ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης και των υπόλοιπων κομμάτων του νατοϊκού τόξου που «με σειρά συμφωνιών από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ήδη, εξασφάλισαν τη μετατροπή της Αλεξανδρούπολης και ολόκληρης της περιοχής σε Νατοϊκό ορμητήριο, με την εγκατάσταση της βάσης και τη μετατροπή της πόλης σε ¨Σούδα του Βορρά».
Στην ομιλία, αναδείχθηκε η στάση κυβέρνησης και τοπικών παραγόντων, οι οποίοι περηφανεύονται για το βάθεμα της εμπλοκής και της περιοχής της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, την ίδια στιγμή που κλέβουν από τις ανάγκες του λαού κάθε χρόνο 7 δις για εξοπλισμούς, την ίδια στιγμή που η ακρίβεια θερίζει, που η περιοχή βρίσκεται στην 3η θέση με τα υψηλότερα ποσοστά ενεργειακής φτώχειας στην ΕΕ, που οι ελλείψεις σε σχολεία, σε νοσοκομεία, σε υποδομές πολιτικής προστασίας, σε αντιπλημμυρικά και αντιπυρικά έργα είναι τεράστιες. Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στη νέα Νατοϊκή άσκηση Sword 26 που αναμένεται στις 20 Μάη και η οποία θα μετατρέψει την πόλη, σύμφωνα με το νέο «δόγμα» του ΝΑΤΟ, όπως αναφέρουν, στον «απόλυτο ψηφιακό και εφοδιαστικό κόμβο της Δύσης».
Ολοκληρώνοντας τονίστηκε η ανάγκη το αντιιμπεριαλιστικό αντιπολεμικό κίνημα των εργαζομένων και των υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων να δυναμώσει αποφασιστικά βάζοντας απέναντι τον ένοχο και μπροστά τις ανάγκες μας.
Ακολούθησε μαζική πορεία στους δρόμους της Αλεξανδρούπολης. Στην κορυφή της νεολαίοι κρατούσαν πικέτες που σχημάτιζαν το λαϊκό αίτημα: «ΝΑΤΟ KILLERS GO HOME».
Κατά την άφιξή τους στο λιμάνι, το οποίο αποτελεί βασικό πυλώνα της εμπλοκής, παρατάχθηκαν μπροστά στην είσοδο, ενώ οι συγκεντρωμένοι φώναζαν: «Η Αλεξανδρούπολη λιμάνι των λαών και όχι ορμητήριο των ιμπεριαλιστών». Έξω από την πύλη του λιμανιού που έχει μετατραπεί σε πολεμικό ορμητήριο οι διαδηλωτές έγραψαν: "NATO KILLERS OUT OF THRACE" (Νατοϊκοί Δολοφόνοι - Έξω από την Θράκη).
Στο κλείσιμο της διαδήλωσης, οι συγκεντρωμένοι δήλωσαν την αποφασιστικότητά τους να συνεχίσουν, αταλάντευτα, στους χώρους δουλειάς, στα εργατικά σωματεία, στους συλλόγους και τις γειτονιές, σε κάθε πόλη την οργάνωση της πάλης για να απεμπλακεί η Ελλάδα από το πολεμικό σφαγείο, για να κλείσουν εδώ και τώρα οι Νατοϊκές βάσεις στην Αλεξανδρούπολη και στην υπόλοιπη χώρα.
Η ομιλία της Προέδρου της Επιτροπής Ειρήνης Αλεξανδρούπολης, Αλεξάνδρας Σταματελάτου:
Ο πόλεμος που έρχεται δεν είναι ο πρώτος.
Πριν απ' αυτόν γίνανε κι άλλοι πόλεμοι.
Όταν ετέλειωσε ο τελευταίος, υπήρχαν νικητές και νικημένοι.
Στους νικημένους, ο φτωχός λαός πέθαινε από την πείνα.
Στους νικητές, o φτωχός λαός πέθαινε το ίδιο.
Οι εργάτες φωνάζουν για ψωμί.
Οι έμποροι φωνάζουν γι’ αγορές.
Οι άνεργοι πεινούσαν.
Τώρα πεινάνε κι όσοι εργάζονται.
Τα χέρια που ήταν σταυρωμένα, σαλεύουν πάλι:
Φτιάχνουν οβίδες.
(Μπρεχτ, λίγο πριν το Β΄ διευρυμένο ιμπεριαλιστικό πόλεμο)
Τότε και τώρα, στους καιρούς της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, Πόλεμος και Ειρήνη, συνθήκες της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, η Ειρήνη τρέφει τη λύσσα και την κατεύθυνση του Πολέμου και ο Πόλεμος τους όρους της Ειρήνης. Ο ένας ανοίγει το δρόμο του άλλου. Τα ίδια χέρια υπογράφουν και δολοφονούν συνάμα.
Τα χρόνια που ζούμε περάσαμε οικονομικές κρίσεις, ανεργία, μνημόνια, υποχώρηση, φόβο, "ανάπτυξη", ξανά φόβο, ανεργία, εντατικοποίηση, εργατικά ατυχήματα- κάθε τρεις μέρες τουλάχιστον ένας εργάτης δε γυρίζει σπίτι του, ακρίβεια, καταστολή, σκάνδαλα, πειθαρχικά, νομοσχέδια που μας γυρνούν πίσω ολοταχώς, 13 ώρες δουλειά από επιλογή, λένε, δυο δουλειές, από επιλογή λένε, να φεύγεις, ήδη από το πρωί που σηκώνεσαι τσακισμένος, για την οικοδομή, για το εργοστάσιο, για το γραφείο, για ταξίδι με το τρένο και να μην ξέρεις αν θα γυρίσεις πίσω, να μην ξέρεις αν τα παιδιά σου αντέχουν που δε σε βλέπουν, που δεν έχουν ελπίδα για το μέλλον, να μην ξέρεις αν θα βουτήξουν στο κενό θλιμμένα και μόνα τους. Ένας κόσμος που φλέγεται, κι εμείς ανάμεσα, με τους λογαριασμούς της "ανάπτυξης" στα χέρια, με γυρισμένη πλάτη στον καιρό, θυμωμένοι, παραξενεμένοι από όλα του κόσμου τα παράλογα.
Τα χρόνια που ζούμε, πάνω από 50 εστίες πολέμου, γύρω ο κόσμος μας καίγεται. Η Μέση Ανατολή φλέγεται, βρισκόμαστε πλέον κοντά στους 2 μήνες από την επίθεση των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στο Ιράν και έπειτα στο Λίβανο.
Ο μύθος της σύντομης κατάρρευσης του Ιράν έχει τελειώσει, τα προσχήματα και η ξεδιαντροπιά τους για "δυνάμεις της ελευθερίας και της δημοκρατίας" ενάντια στα θεοκρατικά καθεστώτα, έχουν καταρριφθεί από τις δηλώσεις του ίδιου του Τραμπ για έλεγχο των πετρελαίων, των δρόμων μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων. Η επίκληση ακύρωσης του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν καταντάει πλέον γελοία, καθώς ανασύρεται περιοδικά πολλά χρόνια τώρα.
Το αγκάθι των σχεδιασμών τους, η Παλαιστίνη, συνεχίζει να ισοπεδώνεται από ΝΑΤΟ-ΕΕ και το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ. Την Παρασκευή, 15 Μάη ήταν η επέτειος της «Νάκμπα» («Καταστροφής») της ιστορικής Παλαιστίνης, που άνοιξε το δρόμο για την ίδρυση του Ισραήλ στα αποκαΐδια των διώξεων και των γενοκτονικών επιθέσεων. 78 χρόνια μετά, δεν υπάρχει ούτε σπιθαμή παλαιστινιακής γης σε Γάζα και Δυτική Όχθη που να μη στενάζει από την κατοχή του ισραηλινού στρατού και τις επιθέσεις εποίκων που κλέβουν, καίνε και βιαιοπραγούν ασύστολα, με τη στήριξη της κυβέρνησης του εγκληματία πολέμου Νετανιάχου και των συμμάχων της. Πάνω από 73.00 νεκροί, σχεδόν 19.000 παιδιά, χιλιάδες γυναίκες, ηλικιωμένοι, γιατροί και νοσηλευτές, εκπαιδευτικοί, δημοσιογράφοι, αγνοούμενοι.
Το μέτωπο στο έδαφος της Ουκρανίας μπαίνει σε ακόμη πιο επικίνδυνη φάση, αυτές τις μέρες, το ρώσικο κοινοβούλιο ενέκρινε την εισβολή σε άλλες χώρες, σε μια περίοδο οξυμένης γεωπολιτικής σύγκρουσης σε Ανατολική Ευρώπη, Βαλτική και Μαύρη Θάλασσα, και ενώ μεγαλώνει ο κίνδυνος επέκτασης του πολέμου ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και Ρωσίας στην Ουκρανία.
Η σύγκρουση «σιγοβράζει», μετά τα στενά του Ορμούζ, το ενδιαφέρον προσανατολίζεται και στα στενά της Ταϊβάν. Από τη Διώρυγα του Σουέζ μέχρι τα Στενά της Μαλάκα, από τον Αρκτικό έως τον Κόλπο, κάθε «Στενό» είναι και ένα ανοιχτό μέτωπο. Όλα μαζί συνθέτουν την εικόνα μιας σύγκρουσης που γενικεύεται. Ο αμερικανός πρόεδρος δηλώνει πως «Δεν θα επιτρέψουμε η άνοδος της Κίνας να γίνει σε βάρος των ΗΠΑ», ενώ μεταβαίνει στην Κίνα με τους μπράβους του. Ποιοι είναι αυτοί θα αναρωτιέται κανείς σαν το ακούει; Πρωτοκλασάτα στελέχη αμερικανικών επιχειρηματικών κολοσσών όπως οι «Tesla», «Apple», «Boeing», «Mastercard», «Visa» κ.ά. Να γιατί οι πόλεμοι είναι ιμπεριαλιστικοί, να γιατί γίνονται για το ξαναμοίρασμα των αγορών, να γιατί δε διαλέγουμε ληστή, παρά στεκόμαστε μονάχα στο πλευρό των λαών που αγωνίζονται, που οργανώνουν σήμερα την πάλη τους και μονάχα αυτοί μπορούν να διεξάγουν το μόνο δίκαιο πόλεμο, αυτόν ενάντια στην κυριαρχία των μονοπωλιακών ομίλων και των κυβερνήσεών τους.
Οι πόλεμοι που γίνονται κι ο μεγάλος που είναι μπροστά μας είναι ιμπεριαλιστικός, γιατί αφορά στους ανταγωνισμούς των μεγάλων ιμπεριαλιστικών κέντρων, τη σύγκρουση για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα μεταξύ του ευρωατλαντικού άξονα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και του υπό διαμόρφωση ευρασιατικού άξονα Κίνας - Ρωσίας. Είναι πόλεμος για τον έλεγχο των πετρελαίων της περιοχής, των εμπορικών και ενεργειακών δρόμων, για τον ορυκτό πλούτο, τις σπάνιες γαίες και τα μέταλλα, όπως τα κοιτάσματα λιθίου, τον «λευκό χρυσό», όπως το λένε, που σημαντικά αποθέματα έχει και το Ιράν και η Ουκρανία. Δεν είναι επεκτατική πολιτική κάποιων "τρελών", είναι η συνέχιση της πολιτικής του συστήματος της οικονομίας της εκμετάλλευσης με άλλα μέσα. Τα αδιέξοδα που έχει αυτή η εκμεταλλευτική κοινωνία, ο καπιταλισμός, δεν μπορεί να τα λύσει διαφορετικά παρά μόνο με ανοιχτή πολεμική σύγκρουση, τον κλεμμένο μας κόπο δεν τον μοιράζονται εύκολα ο ένας με τον άλλον κι οι συμμαχίες που στήνουν, όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ είναι λυκοσυμμαχίες που στο στόχαστρο και στην ειρήνη και στην ανοιχτή στρατιωτική τους σύγκρουση έχουν, και εδώ συμφωνούν απόλυτα, τους εχθρούς λαούς. Και στις δυο συνθήκες της εκμετάλλευσης, τις ζωές μας παζαρεύουν, το ξέρουμε καλά. Ποιος απ τους προστάτες θα μας προστατέψει ποιος; Ο λαός και μόνο αυτός. Το ξέρουμε καλά.
Η ελληνική κυβέρνηση και όλα τα κόμματα του Νατοϊκού τόξου, μαζί ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, έχουν τεράστιες, ιστορικές ευθύνες για την εμπλοκή της χώρας μας, του λαού μας σε αυτούς του πολέμους, έχουν τεράστιες ιστορικές ευθύνες για την εμπλοκή και της περιοχής μας στα σχέδια των μακελάρηδων του κόσμου, που με σειρά συμφωνιών από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ήδη, εξασφαλίστηκε η μετατροπή της Αλεξανδρούπολης και ολόκληρης της περιοχής σε Νατοϊκό ορμητήριο, με την εγκατάσταση της Βάσης και τη μετατροπή της πόλης σε "Σούδα του Βορρά". Όλα αυτά δεν τα κάνουν, ούτε από αφέλεια, ούτε από φροντίδα για τα συμφέροντα του λαού μας. Περηφανεύονται με περισσή ξεδιαντροπιά, κυβέρνηση και τοπικοί παράγοντες, για το γεγονός της όλο και βαθύτερης εμπλοκής, για τα 7 δις που κλέβουν από τις ανάγκες του λαού μας κάθε χρόνο για εξοπλισμούς, την ίδια στιγμή που η ακρίβεια θερίζει, ενώ οι όμιλοι που δραστηριοποιούνται και στην περιοχή, οι κατασκευαστικοί, οι ενεργειακοί πουλούν και αγοράζουν μετοχές, με τα νούμερα στο χρηματιστήριο να ανεβαίνουν δολοφονώντας παιδιά και άμαχους πληθυσμούς, ισοπεδώνοντας νοσοκομεία και σχολεία, περηφανεύονται που η περιοχή μας βρίσκεται στην 3η θέση με τα υψηλότερα ποσοστά ενεργειακής φτώχειας στην ΕΕ, που οι ελλείψεις στα σχολεία, στα νοσοκομεία, σε υποδομές πολιτικής προστασίας, σε αντιπλημμυρικά και αντιπυρικά έργα είναι τεράστιες, στρέφονται στην πολεμική οικονομία και προετοιμασία, αναβαθμίζουν υποδομές που εξυπηρετούν αποκλειστικά τις εμπορικές και στρατιωτικές τους ανάγκες, όπως τη γραμμή Αλεξανδρούπολης - Ορμενίου, όπως τον αερολιμένα, για διεξαγωγή σύνθετων νυχτερινών πτήσεων.
Η ελληνική κυβέρνηση, το κράτος αυτό, όποιο από τα κόμματα του Νατοϊκού τόξου κι αν το διαχειρίζεται εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ομίλων που σήμερα ανταγωνίζονται, που ορίζουν τους νόμους που χρειάζονται για να μεγαλώνουν τα κέρδη τους. Γι αυτό μας εμπλέκει στον πόλεμο, γι αυτό, δίνει τον κόπο μας στους εφοπλιστές, δίνει αφορολόγητο πετρέλαιο, ενώ εμείς στενάζουμε, στέλνει φρεγάτες ακριβοπληρωμένες στην Ερυθρά να φυλάν τα κέρδη τους, βάζοντας ολοένα σε κίνδυνο τα στελέχη των Ε.Δ., τα στρατευμένα παιδιά μας, στέλνει Πάτριοτ να φυλάνε την Αράμκο και τις Νατοϊκές υποδομές και εδώ στη Θράκη, καλλιεργεί επικίνδυνους εφησυχασμούς για τα drone που αναχαιτίζονται στην Κύπρο, το drone που πλέει φορτωμένο εκρηκτικά στο Ιόνιο, για τις επικίνδυνες και κλιμακούμενες αμφισβητήσεις των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων από την κυβέρνηση της Τουρκίας και με το νομοσχέδιο για τη "Γαλάζια πατρίδα". Όλα αυτά αφορούν στην εμπλοκή, και στις επιδιώξεις για αναβάθμιση του ρόλου της ελληνικής αστικής τάξης και της τουρκικής στην ανατολική Μεσόγειο, για το ξαναμοίρασμα των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων και Ενέργειας, αγορών και σφαιρών επιρροής. Και σε όλα αυτά ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, όχι απλά δεν αποτελούν παράγοντα ασφάλειας, αλλά αντίθετα αποτελούν παράγοντα αποσταθεροποίησης, αφού αυτό που τους νοιάζει, αυτό που ενδιαφέρει Chevron και Exxon είναι να βρίσκονται μέσα, είναι να κάνουν εξόρυξη κλέβοντας τον πλούτο της πατρίδας μας, του ελληνικού και του τουρκικού λαού.
Η Αλεξανδρούπολη, η «Δυτική Πύλη» του διαδρόμου IMEC (Ινδία - Μέση Ανατολή - Ευρώπη), η «Σιδηρά Πύλη» του ΝΑΤΟ, όπως τη χαρακτηρίζουν πλέον, αποτελεί κόμβο ραγδαίας ανάπτυξης των ομίλων και ταυτόχρονα αποτελεί την κύρια αρτηρία μεταφοράς στρατιωτικού υλικού στο ανατολικό μέτωπο. Στις 20 Μάη αναμένεται στην περιοχή η Νατοϊκή άσκηση Sword 26, η οποία σηματοδοτεί το νέο «δόγμα» του ΝΑΤΟ, όπως αναφέρουν, μετατρέποντας την Αλεξανδρούπολη στον «απόλυτο ψηφιακό και εφοδιαστικό κόμβο της Δύσης». Έχουν κάνει τον τόπο μας στόχο αντιποίνων, έχουν κάνει τις γειτονιές και τους δρόμους μας πεδία βολής.
Όμως, την "εθνική ομοψυχία" που γυρεύουν, από εμάς, δε θα τη βρουν. Γιατί εμείς είμαστε πατριώτες. Και η πατρίδα μας δεν είναι οι όμιλοι, δεν είναι οι τράπεζες, δεν είναι τα τέρατα των πολέμων και όσοι τους στηρίζουν, δεν είναι όσοι ψηφίζουν τον έναν αντεργατικό νόμο μετά τον άλλον και μιλούν ξανά για "πολεμικές πιστώσεις". Από το 1914, το ίδιο σύνθημα της εθνικής ενότητας, του μικρότερου κακού, του καλύτερου καπιταλιστή πέφτει στο τραπέζι που στήνεται το φαγοπότι τους. Μπουκώσαμε από πολεμική οικονομία και πολεμική προετοιμασία.
Τώρα, πρέπει να μιλήσουν οι λαοί. Οι λαοί που στέκονται όρθιοι και δεν παραδίνονται, οι λαοί που στενάζουν στους τόπους δουλειάς των "ειρηνικών" πόλεων, στις ισοπεδωμένες γειτονιές του κόσμου, οι λαοί που νικούν την απογοήτευση και τη μοιρολατρία, που σηκώνουν ανάστημα σε στρατούς που φαντάζουν παντοδύναμοι, όμως δεν είναι. Η σύγκρουσή τους, φανερώνει την ανεπίλυτη αντίθεση, φανερώνει τη μεγάλη ρωγμή που πρέπει να ανοίξει διάπλατα από εμάς, τους εργάτες, τους αυτοαπασχολούμενους, τους βιοπαλαιστές αγρότες, τους νέους και τις νέες. Το αντιιμπεριαλιστικό αντιπολεμικό κίνημα των εργαζομένων και των υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων σήμερα πρέπει να δυναμώσει. Να ξεκουμπιστούν οι φονιάδες των λαών από την πατρίδα μας! Καμιά διευκόλυνση στη νέα Νατοϊκή άσκηση! Να απεμπλακεί η Ελλάδα από το πολεμικό σφαγείο! Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου! Να επιστρέψουν όλες οι ελληνικές αποστολές από το εξωτερικό! Κάτω τα χέρια από τον ηρωικό λαό της Παλαιστίνης! Κάτω τα χέρια από τον Κουβανικό περήφανο λαό! Η Αλεξανδρούπολη και όλα τα λιμάνια του κόσμου με τον ανυποχώρητο αγώνα μας θα γίνουν λιμάνια των λαών, όπως στις 6 του Φλεβάρη που ήχησε η φωνή των εργατών περήφανα, ταυτόχρονα σε 20 λιμάνια από 6 χώρες της Μεσογείου και της Ευρώπης: «Δε δουλεύουμε για τους πολέμους των ιμπεριαλιστών!».
Γιατί, συναγωνιστές και συναγωνίστριες, τα λόγια το μεγάλου Τούρκου ποιητή Χικμέτ, φέγγουν μέσα στα μάτια μας, «η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που ακόμα δεν ταξιδέψαμε, το πιο ωραίο παιδί, ακόμα δε μεγάλωσε, τις πιο ωραίες μέρες μας δεν τις ζήσαμε ακόμα».
Μόνο μπροστά να πηγαίνουμε συναγωνιστές, μπροστά και ίσια, κανένας μόνος του, οργάνωση κι αντεπίθεση, γιατί η μεγάλη υπόθεση της ειρήνης σήμερα μας χρειάζεται έτοιμους και αποφασισμένους, μας καλεί στην πρώτη γραμμή της μάχης, με δυνατά εργατικά σωματεία και συλλόγους που βάζουν απέναντι τον ένοχο και μπροστά τις ανάγκες μας.
Στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή, η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί!
Ο χαιρετισμός της Προέδρου του Συνδικάτου Τροφίμων και Ποτών, Βάσως Μπράτσου:
Χαιρετίζουμε την σημερινή πρωτοβουλία των επιτροπών ειρήνης της περιοχής μας.
Η ανησυχία των εργατών του κλάδου μας, για τις εξελίξεις του πολέμου, είναι τεράστια.
Το σύνολο της εργατικής τάξης και του λαού, βρισκόμαστε μέσα στα σύννεφα του πολέμου. Ενός πολέμου άδικου, ληστρικού, που γίνεται για την μοιρασιά της λείας ανάμεσα σε επιχειρηματικούς ομίλους των ΗΠΑ, της Κίνας, της ΕΕ, της Ρωσίας, του Ισραήλ κλπ. Τα αποτελέσματα του πολέμου τα ζούμε στο πετσί μας. Στην Μέση Ανατολή σφαγιάζονται οι λαοί, με το κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ να σφυροκοπά ανελέητα τον παλαιστινιακό λαό. Με τις επιθέσεις των ΗΠΑ - Ισραήλ σε Λίβανο, Ιράκ, Ιράν συνεχώς να κλιμακώνονται. Ταυτόχρονα η χώρα μας, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων μέχρι σήμερα και της ΕΕ, εμπλέκεται βαθιά σε αυτόν τον πόλεμο. Στέλνονται με ευθύνη της κυβέρνησης, πολεμικά υλικά, φρεγάτες και επανδρωμένες αποστολές σε εμπόλεμες ζώνες. Που τα πληρώνει ακριβά ο λαός.
Από την Αλεξανδρούπολη μέχρι την Σούδα η χώρα έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο Νατοϊκό στρατόπεδο που τροφοδοτεί με πολεμικό υλικό τα νατοϊκά στρατεύματα παντού. Είναι ενδεικτικό ότι το 47% του πολεμικού υλικού που χρησιμοποιήθηκε στην Ουκρανία, πέρασε από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Ένα λιμάνι το στο οποίο ο λαός της Αλεξανδρούπολης δεν έχει πρόσβαση. Δεν μπορεί ούτε απ’ έξω να περάσει. Ταυτόχρονα, χρησιμοποιούν τους δρόμους μας, τα αεροδρόμια και τον σιδηροδρόμου της περιοχής μας για να μεταφέρουν πολεμικά υλικά. Μας βάζουν σε κίνδυνο. Μας μετατρέπουν σε στόχο αντιποίνων!
Πληρώνουμε ήδη το μάρμαρο από τους άδικους πολέμους. Η ακρίβεια έχει χτυπήσει κόκκινο. Οι τιμές σε φυσικό αέριο, πετρέλαιο, βενζίνη, τρόφιμα, έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Ο μισθός εξαφανίζεται το πρώτο 15μερο του μήνα, αφού και η όποια υποτιθέμενη αύξηση του κατώτερου μισθού, αποτέλεσε για ακόμη μια φορά κοροϊδία.
ΕΕ, επιχειρηματικοί όμιλοι, οι κυβερνήσεις και το κράτος τους, δίνουν δις ευρώ (από τις δικές μας τσέπες, αφού μας τσακίζουν στη φορολογία)για την πολεμική προετοιμασία και στερούν από εμάς την Παιδεία, την Υγεία, την Πρόνοια, τα μέτρα προστασίας της ανθρώπινης ζωής, αυξήσεις στους μισθούς και ΣΣΕ.
Σε συνθήκες πολέμου, τα κέρδη των εφοπλιστών και των ομίλων που δραστηριοποιούνται κυρίως στην ενέργεια και στα τρόφιμα έχουν εκτοξευθεί! Χρυσές δουλειές κάνει για παράδειγμα ο όμιλος του Υφαντή που πρόσφατα εξαγόρασε τον Νίκα.
Ήδη προχωρά η υλοποίηση νέας επένδυσης του, ύψους 4,36 εκατομμυρίων ευρώ, από τον Αναπτυξιακό νόμο και αφορά τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση της μονάδας εδώ στην Αλεξανδρούπολη, που λειτουργεί ως ένα από τα πιο σημαντικά παραγωγικά κέντρα του ομίλου στη βόρεια Ελλάδα. Τι σημαίνει όμως αυτό για τους συναδέλφους μας στον Υφαντή;
Εντατικοποίηση - συνεχώς εργατικά ατυχήματα (εργοδοτικά εγκλήματα), τρομοκρατία, άθλιες συνθήκες δουλειάς με βάρη, κρύο, ορθοστασία, ελλιπή μέτρα προστασίας της ανθρώπινης ζωής και μισθοί πείνας.
Στην περιοχή μας γίνεται λόγος για επίταξη βιομηχανιών τροφίμων σε περίπτωση άμεσης πολεμικής σύρραξης και τροποποίηση της παραγωγής.
Τους ξεκαθαρίζουμε: Οι εργαζόμενοι δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο! Δεν θα βάψουμε τα χέρια μας με το αίμα των λαών! Δεν θα γίνουμε θυσία για τα κέρδη τους!
Λαμπρό παράδειγμα η στάση των εργατών στο λιμάνι της COSCO που δεν ξεφόρτωσαν πλοίο με πολεμικό υλικό που προοριζόταν για την Παλαιστίνη. Λαμπρό παράδειγμα η στάση των ναυτεργατών που πέταξαν στα σκουπίδια τα θανατόχαρτα των εφοπλιστών, που τους λέγανε να πάνε σε εμπόλεμες ζώνες όπως στα στενά του Ορμούζ, με ατομική τους ευθύνη για να μη χάσουν οι εφοπλιστές ούτε σεντ.
Στις βιομηχανίες τροφίμων, η εντατικοποίηση σπάει κόκκαλα. Σε έναν κλάδο με τρομακτική κερδοφορία για τους βιομήχανους, οι χαμηλοί μισθοί παραμένουν. Ο ΣΕΒ αρνείται να υπογράψει την πρόταση της Ομοσπονδίας τροφίμων για κλαδική ΣΣΕ με αυξήσεις με μέτρα υγείας και ασφάλειας, και ένταξη στα βαρέα ανθυγιεινά. Οι συνθήκες δουλειάς χειροτερεύουν, αφού οι βιομήχανοι θεωρούν κόστος την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Για αυτό μετράμε συνεχώς νεκρούς συναδέλφους όπως στην ΒΙΟΛΑΝΤΑ ή στο συσκευαστήριο ΝΕΣΤΟΣ στην περιοχή μας.
Η κυβέρνηση, οι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι άνθρωποι τους στο κίνημα, προσπαθούν να επιβάλουν την λογική της “εργασιακής ειρήνης”. Ποια εργασιακή ειρήνη μπορεί να υπάρξει ανάμεσα σε 5 απανθρακωμένες συναδέλφισσές μας στην ΒΙΟΛΑΝΤΑ και τον βιομήχανο;
Όχι μόνο εργασιακή ειρήνη, αλλά τώρα είναι η ώρα που πρέπει μαζικά, οργανωμένα, οι εργαζόμενοι να διεκδικήσουμε όσα πραγματικά μας αξίζουν! Δυναμώνοντας την παρουσία μας μέσα στα συνδικάτα.
Μιλάνε για εθνικό συμφέρον. Υπάρχει κανένα εθνικό συμφέρον κοινό ανάμεσα στον βιομήχανο και τον εργάτη;
Δεν υπάρχει.
Προσπαθούν να επιβάλουν σιγή ιχθύος. Μας λένε “τα κεφάλια μέσα έχουμε πόλεμο”. Για αυτό ψήφισαν 13ωρα και πειθαρχικά. Τους απαντάμε ότι δεν τρομοκρατούμαστε. Συνεχίζουμε τον αγώνα για την ζωή που πραγματικά μας αξίζει.
Ο δικός μας κόσμος, είναι αυτός της ταξικής πάλης, της σύγκρουσης με την εργοδοσία, της σύγκρουσης με το μεγάλο κεφάλαιο και το κράτος του. Είναι ο κόσμος της αλληλεγγύης, που δεν αντέχει την βαρβαρότητα, που δεν θα συνηθίσει ποτέ την εικόνα του να επιστρέφει κόσμος σε φέρετρα. Είναι ο κόσμος χωρίς φτώχεια, πολέμους και εκμετάλλευση.
Ορθώνουμε τείχος απέναντι στη βαρβαρότητα του συστήματος, οργανώνουμε την πάλη μας για νέες κατακτήσεις. Κρατάμε ζεστή τη φλόγα του αγώνα!
Παλεύουμε για:
Στην Αλεξανδρούπολη με πολύ μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε η αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση των Επιτροπών Ειρήνης της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και Εργατικών σωματείων την Κυριακή το πρωί 17 Μάη στο πάρκο Ακαδημίας. Πλήθος κόσμου, αγωνιστές της Ειρήνης, μαθητές, φοιτητές, εργάτες, αυτοαπασχολούμενοι και αγρότες από ολόκληρη την περιοχή απαίτησαν την απεμπλοκή της χώρας από τους στρατιωτικούς - πολεμικούς σχεδιασμούς και εξοπλισμούς, απαίτησαν να κλείσει εδώ και τώρα η Νατοϊκή βάση στην Αλεξανδρούπολη, αλλά και όλες οι ξένες στρατιωτικές βάσεις στη χώρα, να επιστρέψουν από το εξωτερικό όλες οι ελληνικές αποστολές, δήλωσαν αλληλεγγύη στους λαούς της Παλαιστίνης και της Κούβας.
Στη συγκέντρωση απηύθυνε χαιρετισμό η Πρόεδρος του Συνδικάτου Τροφίμων και Ποτών Βάσω Μπράτσου, η οποία ανέδειξε πως ο λαός μας είναι αυτός που πληρώνει το μάρμαρο των άδικων πολέμων, καθώς «ΕΕ, επιχειρηματικοί όμιλοι, οι κυβερνήσεις και το κράτος τους, δίνουν δις ευρώ για την πολεμική προετοιμασία και στερούν από εμάς την Παιδεία, την Υγειά, την Πρόνοια, τα μέτρα προστασίας της ανθρώπινης ζωής, αυξήσεις στους μισθούς και ΣΣΕ». Στάθηκε στην αντίθεση, την ίδια στιγμή που «Η ακρίβεια έχει χτυπήσει κόκκινο. Οι τιμές σε φυσικό αέριο, πετρέλαιο, βενζίνη, τρόφιμα, έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Ο μισθός εξαφανίζεται το πρώτο 15μερο του μήνα».
Και συνέχισε: «Ο όμιλος του Υφαντή να κάνει χρυσές δουλειές προχωρώντας σε υλοποίηση νέας επένδυσης, ύψους 4,36 εκατομμυρίων ευρώ από τον Αναπτυξιακό νόμο, αξιοποιώντας όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο και των τελευταίων ετών το οποίο μεταφράζεται για τους εργαζόμενους σε εντατικοποίηση - συνεχώς εργατικά ατυχήματα (εργοδοτικά εγκλήματα), τρομοκρατία, άθλιες συνθήκες δουλειάς με βάρη, κρύο, ορθοστασία, ελλιπή μέτρα προστασίας της ανθρώπινης ζωής και μισθοί πείνας».
Στην ομιλία της η Πρόεδρος της Επιτροπής Ειρήνης Αλεξανδρούπολης, Αλεξάνδρα Σταματελάτου, αφού αναφέρθηκε στον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του πολέμου, στη σύγκρουση για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα μεταξύ του ευρωατλαντικού άξονα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και του υπό διαμόρφωση ευρασιατικού άξονα Κίνας - Ρωσίας, καθώς και στη σχέση του με την ιμπεριαλιστική ειρήνη, στάθηκε μεταξύ άλλων στις τεράστιες και ιστορικές ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης και των υπόλοιπων κομμάτων του νατοϊκού τόξου που «με σειρά συμφωνιών από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ήδη, εξασφάλισαν τη μετατροπή της Αλεξανδρούπολης και ολόκληρης της περιοχής σε Νατοϊκό ορμητήριο, με την εγκατάσταση της βάσης και τη μετατροπή της πόλης σε ¨Σούδα του Βορρά».
Στην ομιλία, αναδείχθηκε η στάση κυβέρνησης και τοπικών παραγόντων, οι οποίοι περηφανεύονται για το βάθεμα της εμπλοκής και της περιοχής της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, την ίδια στιγμή που κλέβουν από τις ανάγκες του λαού κάθε χρόνο 7 δις για εξοπλισμούς, την ίδια στιγμή που η ακρίβεια θερίζει, που η περιοχή βρίσκεται στην 3η θέση με τα υψηλότερα ποσοστά ενεργειακής φτώχειας στην ΕΕ, που οι ελλείψεις σε σχολεία, σε νοσοκομεία, σε υποδομές πολιτικής προστασίας, σε αντιπλημμυρικά και αντιπυρικά έργα είναι τεράστιες. Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στη νέα Νατοϊκή άσκηση Sword 26 που αναμένεται στις 20 Μάη και η οποία θα μετατρέψει την πόλη, σύμφωνα με το νέο «δόγμα» του ΝΑΤΟ, όπως αναφέρουν, στον «απόλυτο ψηφιακό και εφοδιαστικό κόμβο της Δύσης».
Ολοκληρώνοντας τονίστηκε η ανάγκη το αντιιμπεριαλιστικό αντιπολεμικό κίνημα των εργαζομένων και των υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων να δυναμώσει αποφασιστικά βάζοντας απέναντι τον ένοχο και μπροστά τις ανάγκες μας.
Ακολούθησε μαζική πορεία στους δρόμους της Αλεξανδρούπολης. Στην κορυφή της νεολαίοι κρατούσαν πικέτες που σχημάτιζαν το λαϊκό αίτημα: «ΝΑΤΟ KILLERS GO HOME».
Κατά την άφιξή τους στο λιμάνι, το οποίο αποτελεί βασικό πυλώνα της εμπλοκής, παρατάχθηκαν μπροστά στην είσοδο, ενώ οι συγκεντρωμένοι φώναζαν: «Η Αλεξανδρούπολη λιμάνι των λαών και όχι ορμητήριο των ιμπεριαλιστών». Έξω από την πύλη του λιμανιού που έχει μετατραπεί σε πολεμικό ορμητήριο οι διαδηλωτές έγραψαν: "NATO KILLERS OUT OF THRACE" (Νατοϊκοί Δολοφόνοι - Έξω από την Θράκη).
Στο κλείσιμο της διαδήλωσης, οι συγκεντρωμένοι δήλωσαν την αποφασιστικότητά τους να συνεχίσουν, αταλάντευτα, στους χώρους δουλειάς, στα εργατικά σωματεία, στους συλλόγους και τις γειτονιές, σε κάθε πόλη την οργάνωση της πάλης για να απεμπλακεί η Ελλάδα από το πολεμικό σφαγείο, για να κλείσουν εδώ και τώρα οι Νατοϊκές βάσεις στην Αλεξανδρούπολη και στην υπόλοιπη χώρα.
Η ομιλία της Προέδρου της Επιτροπής Ειρήνης Αλεξανδρούπολης, Αλεξάνδρας Σταματελάτου:
Ο πόλεμος που έρχεται δεν είναι ο πρώτος.
Πριν απ' αυτόν γίνανε κι άλλοι πόλεμοι.
Όταν ετέλειωσε ο τελευταίος, υπήρχαν νικητές και νικημένοι.
Στους νικημένους, ο φτωχός λαός πέθαινε από την πείνα.
Στους νικητές, o φτωχός λαός πέθαινε το ίδιο.
Οι εργάτες φωνάζουν για ψωμί.
Οι έμποροι φωνάζουν γι’ αγορές.
Οι άνεργοι πεινούσαν.
Τώρα πεινάνε κι όσοι εργάζονται.
Τα χέρια που ήταν σταυρωμένα, σαλεύουν πάλι:
Φτιάχνουν οβίδες.
(Μπρεχτ, λίγο πριν το Β΄ διευρυμένο ιμπεριαλιστικό πόλεμο)
Τότε και τώρα, στους καιρούς της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, Πόλεμος και Ειρήνη, συνθήκες της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, η Ειρήνη τρέφει τη λύσσα και την κατεύθυνση του Πολέμου και ο Πόλεμος τους όρους της Ειρήνης. Ο ένας ανοίγει το δρόμο του άλλου. Τα ίδια χέρια υπογράφουν και δολοφονούν συνάμα.
Τα χρόνια που ζούμε περάσαμε οικονομικές κρίσεις, ανεργία, μνημόνια, υποχώρηση, φόβο, "ανάπτυξη", ξανά φόβο, ανεργία, εντατικοποίηση, εργατικά ατυχήματα- κάθε τρεις μέρες τουλάχιστον ένας εργάτης δε γυρίζει σπίτι του, ακρίβεια, καταστολή, σκάνδαλα, πειθαρχικά, νομοσχέδια που μας γυρνούν πίσω ολοταχώς, 13 ώρες δουλειά από επιλογή, λένε, δυο δουλειές, από επιλογή λένε, να φεύγεις, ήδη από το πρωί που σηκώνεσαι τσακισμένος, για την οικοδομή, για το εργοστάσιο, για το γραφείο, για ταξίδι με το τρένο και να μην ξέρεις αν θα γυρίσεις πίσω, να μην ξέρεις αν τα παιδιά σου αντέχουν που δε σε βλέπουν, που δεν έχουν ελπίδα για το μέλλον, να μην ξέρεις αν θα βουτήξουν στο κενό θλιμμένα και μόνα τους. Ένας κόσμος που φλέγεται, κι εμείς ανάμεσα, με τους λογαριασμούς της "ανάπτυξης" στα χέρια, με γυρισμένη πλάτη στον καιρό, θυμωμένοι, παραξενεμένοι από όλα του κόσμου τα παράλογα.
Τα χρόνια που ζούμε, πάνω από 50 εστίες πολέμου, γύρω ο κόσμος μας καίγεται. Η Μέση Ανατολή φλέγεται, βρισκόμαστε πλέον κοντά στους 2 μήνες από την επίθεση των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στο Ιράν και έπειτα στο Λίβανο.
Ο μύθος της σύντομης κατάρρευσης του Ιράν έχει τελειώσει, τα προσχήματα και η ξεδιαντροπιά τους για "δυνάμεις της ελευθερίας και της δημοκρατίας" ενάντια στα θεοκρατικά καθεστώτα, έχουν καταρριφθεί από τις δηλώσεις του ίδιου του Τραμπ για έλεγχο των πετρελαίων, των δρόμων μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων. Η επίκληση ακύρωσης του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν καταντάει πλέον γελοία, καθώς ανασύρεται περιοδικά πολλά χρόνια τώρα.
Το αγκάθι των σχεδιασμών τους, η Παλαιστίνη, συνεχίζει να ισοπεδώνεται από ΝΑΤΟ-ΕΕ και το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ. Την Παρασκευή, 15 Μάη ήταν η επέτειος της «Νάκμπα» («Καταστροφής») της ιστορικής Παλαιστίνης, που άνοιξε το δρόμο για την ίδρυση του Ισραήλ στα αποκαΐδια των διώξεων και των γενοκτονικών επιθέσεων. 78 χρόνια μετά, δεν υπάρχει ούτε σπιθαμή παλαιστινιακής γης σε Γάζα και Δυτική Όχθη που να μη στενάζει από την κατοχή του ισραηλινού στρατού και τις επιθέσεις εποίκων που κλέβουν, καίνε και βιαιοπραγούν ασύστολα, με τη στήριξη της κυβέρνησης του εγκληματία πολέμου Νετανιάχου και των συμμάχων της. Πάνω από 73.00 νεκροί, σχεδόν 19.000 παιδιά, χιλιάδες γυναίκες, ηλικιωμένοι, γιατροί και νοσηλευτές, εκπαιδευτικοί, δημοσιογράφοι, αγνοούμενοι.
Το μέτωπο στο έδαφος της Ουκρανίας μπαίνει σε ακόμη πιο επικίνδυνη φάση, αυτές τις μέρες, το ρώσικο κοινοβούλιο ενέκρινε την εισβολή σε άλλες χώρες, σε μια περίοδο οξυμένης γεωπολιτικής σύγκρουσης σε Ανατολική Ευρώπη, Βαλτική και Μαύρη Θάλασσα, και ενώ μεγαλώνει ο κίνδυνος επέκτασης του πολέμου ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και Ρωσίας στην Ουκρανία.
Η σύγκρουση «σιγοβράζει», μετά τα στενά του Ορμούζ, το ενδιαφέρον προσανατολίζεται και στα στενά της Ταϊβάν. Από τη Διώρυγα του Σουέζ μέχρι τα Στενά της Μαλάκα, από τον Αρκτικό έως τον Κόλπο, κάθε «Στενό» είναι και ένα ανοιχτό μέτωπο. Όλα μαζί συνθέτουν την εικόνα μιας σύγκρουσης που γενικεύεται. Ο αμερικανός πρόεδρος δηλώνει πως «Δεν θα επιτρέψουμε η άνοδος της Κίνας να γίνει σε βάρος των ΗΠΑ», ενώ μεταβαίνει στην Κίνα με τους μπράβους του. Ποιοι είναι αυτοί θα αναρωτιέται κανείς σαν το ακούει; Πρωτοκλασάτα στελέχη αμερικανικών επιχειρηματικών κολοσσών όπως οι «Tesla», «Apple», «Boeing», «Mastercard», «Visa» κ.ά. Να γιατί οι πόλεμοι είναι ιμπεριαλιστικοί, να γιατί γίνονται για το ξαναμοίρασμα των αγορών, να γιατί δε διαλέγουμε ληστή, παρά στεκόμαστε μονάχα στο πλευρό των λαών που αγωνίζονται, που οργανώνουν σήμερα την πάλη τους και μονάχα αυτοί μπορούν να διεξάγουν το μόνο δίκαιο πόλεμο, αυτόν ενάντια στην κυριαρχία των μονοπωλιακών ομίλων και των κυβερνήσεών τους.
Οι πόλεμοι που γίνονται κι ο μεγάλος που είναι μπροστά μας είναι ιμπεριαλιστικός, γιατί αφορά στους ανταγωνισμούς των μεγάλων ιμπεριαλιστικών κέντρων, τη σύγκρουση για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα μεταξύ του ευρωατλαντικού άξονα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και του υπό διαμόρφωση ευρασιατικού άξονα Κίνας - Ρωσίας. Είναι πόλεμος για τον έλεγχο των πετρελαίων της περιοχής, των εμπορικών και ενεργειακών δρόμων, για τον ορυκτό πλούτο, τις σπάνιες γαίες και τα μέταλλα, όπως τα κοιτάσματα λιθίου, τον «λευκό χρυσό», όπως το λένε, που σημαντικά αποθέματα έχει και το Ιράν και η Ουκρανία. Δεν είναι επεκτατική πολιτική κάποιων "τρελών", είναι η συνέχιση της πολιτικής του συστήματος της οικονομίας της εκμετάλλευσης με άλλα μέσα. Τα αδιέξοδα που έχει αυτή η εκμεταλλευτική κοινωνία, ο καπιταλισμός, δεν μπορεί να τα λύσει διαφορετικά παρά μόνο με ανοιχτή πολεμική σύγκρουση, τον κλεμμένο μας κόπο δεν τον μοιράζονται εύκολα ο ένας με τον άλλον κι οι συμμαχίες που στήνουν, όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ είναι λυκοσυμμαχίες που στο στόχαστρο και στην ειρήνη και στην ανοιχτή στρατιωτική τους σύγκρουση έχουν, και εδώ συμφωνούν απόλυτα, τους εχθρούς λαούς. Και στις δυο συνθήκες της εκμετάλλευσης, τις ζωές μας παζαρεύουν, το ξέρουμε καλά. Ποιος απ τους προστάτες θα μας προστατέψει ποιος; Ο λαός και μόνο αυτός. Το ξέρουμε καλά.
Η ελληνική κυβέρνηση και όλα τα κόμματα του Νατοϊκού τόξου, μαζί ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, έχουν τεράστιες, ιστορικές ευθύνες για την εμπλοκή της χώρας μας, του λαού μας σε αυτούς του πολέμους, έχουν τεράστιες ιστορικές ευθύνες για την εμπλοκή και της περιοχής μας στα σχέδια των μακελάρηδων του κόσμου, που με σειρά συμφωνιών από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ήδη, εξασφαλίστηκε η μετατροπή της Αλεξανδρούπολης και ολόκληρης της περιοχής σε Νατοϊκό ορμητήριο, με την εγκατάσταση της Βάσης και τη μετατροπή της πόλης σε "Σούδα του Βορρά". Όλα αυτά δεν τα κάνουν, ούτε από αφέλεια, ούτε από φροντίδα για τα συμφέροντα του λαού μας. Περηφανεύονται με περισσή ξεδιαντροπιά, κυβέρνηση και τοπικοί παράγοντες, για το γεγονός της όλο και βαθύτερης εμπλοκής, για τα 7 δις που κλέβουν από τις ανάγκες του λαού μας κάθε χρόνο για εξοπλισμούς, την ίδια στιγμή που η ακρίβεια θερίζει, ενώ οι όμιλοι που δραστηριοποιούνται και στην περιοχή, οι κατασκευαστικοί, οι ενεργειακοί πουλούν και αγοράζουν μετοχές, με τα νούμερα στο χρηματιστήριο να ανεβαίνουν δολοφονώντας παιδιά και άμαχους πληθυσμούς, ισοπεδώνοντας νοσοκομεία και σχολεία, περηφανεύονται που η περιοχή μας βρίσκεται στην 3η θέση με τα υψηλότερα ποσοστά ενεργειακής φτώχειας στην ΕΕ, που οι ελλείψεις στα σχολεία, στα νοσοκομεία, σε υποδομές πολιτικής προστασίας, σε αντιπλημμυρικά και αντιπυρικά έργα είναι τεράστιες, στρέφονται στην πολεμική οικονομία και προετοιμασία, αναβαθμίζουν υποδομές που εξυπηρετούν αποκλειστικά τις εμπορικές και στρατιωτικές τους ανάγκες, όπως τη γραμμή Αλεξανδρούπολης - Ορμενίου, όπως τον αερολιμένα, για διεξαγωγή σύνθετων νυχτερινών πτήσεων.
Η ελληνική κυβέρνηση, το κράτος αυτό, όποιο από τα κόμματα του Νατοϊκού τόξου κι αν το διαχειρίζεται εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ομίλων που σήμερα ανταγωνίζονται, που ορίζουν τους νόμους που χρειάζονται για να μεγαλώνουν τα κέρδη τους. Γι αυτό μας εμπλέκει στον πόλεμο, γι αυτό, δίνει τον κόπο μας στους εφοπλιστές, δίνει αφορολόγητο πετρέλαιο, ενώ εμείς στενάζουμε, στέλνει φρεγάτες ακριβοπληρωμένες στην Ερυθρά να φυλάν τα κέρδη τους, βάζοντας ολοένα σε κίνδυνο τα στελέχη των Ε.Δ., τα στρατευμένα παιδιά μας, στέλνει Πάτριοτ να φυλάνε την Αράμκο και τις Νατοϊκές υποδομές και εδώ στη Θράκη, καλλιεργεί επικίνδυνους εφησυχασμούς για τα drone που αναχαιτίζονται στην Κύπρο, το drone που πλέει φορτωμένο εκρηκτικά στο Ιόνιο, για τις επικίνδυνες και κλιμακούμενες αμφισβητήσεις των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων από την κυβέρνηση της Τουρκίας και με το νομοσχέδιο για τη "Γαλάζια πατρίδα". Όλα αυτά αφορούν στην εμπλοκή, και στις επιδιώξεις για αναβάθμιση του ρόλου της ελληνικής αστικής τάξης και της τουρκικής στην ανατολική Μεσόγειο, για το ξαναμοίρασμα των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων και Ενέργειας, αγορών και σφαιρών επιρροής. Και σε όλα αυτά ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, όχι απλά δεν αποτελούν παράγοντα ασφάλειας, αλλά αντίθετα αποτελούν παράγοντα αποσταθεροποίησης, αφού αυτό που τους νοιάζει, αυτό που ενδιαφέρει Chevron και Exxon είναι να βρίσκονται μέσα, είναι να κάνουν εξόρυξη κλέβοντας τον πλούτο της πατρίδας μας, του ελληνικού και του τουρκικού λαού.
Η Αλεξανδρούπολη, η «Δυτική Πύλη» του διαδρόμου IMEC (Ινδία - Μέση Ανατολή - Ευρώπη), η «Σιδηρά Πύλη» του ΝΑΤΟ, όπως τη χαρακτηρίζουν πλέον, αποτελεί κόμβο ραγδαίας ανάπτυξης των ομίλων και ταυτόχρονα αποτελεί την κύρια αρτηρία μεταφοράς στρατιωτικού υλικού στο ανατολικό μέτωπο. Στις 20 Μάη αναμένεται στην περιοχή η Νατοϊκή άσκηση Sword 26, η οποία σηματοδοτεί το νέο «δόγμα» του ΝΑΤΟ, όπως αναφέρουν, μετατρέποντας την Αλεξανδρούπολη στον «απόλυτο ψηφιακό και εφοδιαστικό κόμβο της Δύσης». Έχουν κάνει τον τόπο μας στόχο αντιποίνων, έχουν κάνει τις γειτονιές και τους δρόμους μας πεδία βολής.
Όμως, την "εθνική ομοψυχία" που γυρεύουν, από εμάς, δε θα τη βρουν. Γιατί εμείς είμαστε πατριώτες. Και η πατρίδα μας δεν είναι οι όμιλοι, δεν είναι οι τράπεζες, δεν είναι τα τέρατα των πολέμων και όσοι τους στηρίζουν, δεν είναι όσοι ψηφίζουν τον έναν αντεργατικό νόμο μετά τον άλλον και μιλούν ξανά για "πολεμικές πιστώσεις". Από το 1914, το ίδιο σύνθημα της εθνικής ενότητας, του μικρότερου κακού, του καλύτερου καπιταλιστή πέφτει στο τραπέζι που στήνεται το φαγοπότι τους. Μπουκώσαμε από πολεμική οικονομία και πολεμική προετοιμασία.
Τώρα, πρέπει να μιλήσουν οι λαοί. Οι λαοί που στέκονται όρθιοι και δεν παραδίνονται, οι λαοί που στενάζουν στους τόπους δουλειάς των "ειρηνικών" πόλεων, στις ισοπεδωμένες γειτονιές του κόσμου, οι λαοί που νικούν την απογοήτευση και τη μοιρολατρία, που σηκώνουν ανάστημα σε στρατούς που φαντάζουν παντοδύναμοι, όμως δεν είναι. Η σύγκρουσή τους, φανερώνει την ανεπίλυτη αντίθεση, φανερώνει τη μεγάλη ρωγμή που πρέπει να ανοίξει διάπλατα από εμάς, τους εργάτες, τους αυτοαπασχολούμενους, τους βιοπαλαιστές αγρότες, τους νέους και τις νέες. Το αντιιμπεριαλιστικό αντιπολεμικό κίνημα των εργαζομένων και των υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων σήμερα πρέπει να δυναμώσει. Να ξεκουμπιστούν οι φονιάδες των λαών από την πατρίδα μας! Καμιά διευκόλυνση στη νέα Νατοϊκή άσκηση! Να απεμπλακεί η Ελλάδα από το πολεμικό σφαγείο! Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου! Να επιστρέψουν όλες οι ελληνικές αποστολές από το εξωτερικό! Κάτω τα χέρια από τον ηρωικό λαό της Παλαιστίνης! Κάτω τα χέρια από τον Κουβανικό περήφανο λαό! Η Αλεξανδρούπολη και όλα τα λιμάνια του κόσμου με τον ανυποχώρητο αγώνα μας θα γίνουν λιμάνια των λαών, όπως στις 6 του Φλεβάρη που ήχησε η φωνή των εργατών περήφανα, ταυτόχρονα σε 20 λιμάνια από 6 χώρες της Μεσογείου και της Ευρώπης: «Δε δουλεύουμε για τους πολέμους των ιμπεριαλιστών!».
Γιατί, συναγωνιστές και συναγωνίστριες, τα λόγια το μεγάλου Τούρκου ποιητή Χικμέτ, φέγγουν μέσα στα μάτια μας, «η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που ακόμα δεν ταξιδέψαμε, το πιο ωραίο παιδί, ακόμα δε μεγάλωσε, τις πιο ωραίες μέρες μας δεν τις ζήσαμε ακόμα».
Μόνο μπροστά να πηγαίνουμε συναγωνιστές, μπροστά και ίσια, κανένας μόνος του, οργάνωση κι αντεπίθεση, γιατί η μεγάλη υπόθεση της ειρήνης σήμερα μας χρειάζεται έτοιμους και αποφασισμένους, μας καλεί στην πρώτη γραμμή της μάχης, με δυνατά εργατικά σωματεία και συλλόγους που βάζουν απέναντι τον ένοχο και μπροστά τις ανάγκες μας.
Στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή, η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί!
Ο χαιρετισμός της Προέδρου του Συνδικάτου Τροφίμων και Ποτών, Βάσως Μπράτσου:
Χαιρετίζουμε την σημερινή πρωτοβουλία των επιτροπών ειρήνης της περιοχής μας.
Η ανησυχία των εργατών του κλάδου μας, για τις εξελίξεις του πολέμου, είναι τεράστια.
Το σύνολο της εργατικής τάξης και του λαού, βρισκόμαστε μέσα στα σύννεφα του πολέμου. Ενός πολέμου άδικου, ληστρικού, που γίνεται για την μοιρασιά της λείας ανάμεσα σε επιχειρηματικούς ομίλους των ΗΠΑ, της Κίνας, της ΕΕ, της Ρωσίας, του Ισραήλ κλπ. Τα αποτελέσματα του πολέμου τα ζούμε στο πετσί μας. Στην Μέση Ανατολή σφαγιάζονται οι λαοί, με το κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ να σφυροκοπά ανελέητα τον παλαιστινιακό λαό. Με τις επιθέσεις των ΗΠΑ - Ισραήλ σε Λίβανο, Ιράκ, Ιράν συνεχώς να κλιμακώνονται. Ταυτόχρονα η χώρα μας, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων μέχρι σήμερα και της ΕΕ, εμπλέκεται βαθιά σε αυτόν τον πόλεμο. Στέλνονται με ευθύνη της κυβέρνησης, πολεμικά υλικά, φρεγάτες και επανδρωμένες αποστολές σε εμπόλεμες ζώνες. Που τα πληρώνει ακριβά ο λαός.
Από την Αλεξανδρούπολη μέχρι την Σούδα η χώρα έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο Νατοϊκό στρατόπεδο που τροφοδοτεί με πολεμικό υλικό τα νατοϊκά στρατεύματα παντού. Είναι ενδεικτικό ότι το 47% του πολεμικού υλικού που χρησιμοποιήθηκε στην Ουκρανία, πέρασε από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Ένα λιμάνι το στο οποίο ο λαός της Αλεξανδρούπολης δεν έχει πρόσβαση. Δεν μπορεί ούτε απ’ έξω να περάσει. Ταυτόχρονα, χρησιμοποιούν τους δρόμους μας, τα αεροδρόμια και τον σιδηροδρόμου της περιοχής μας για να μεταφέρουν πολεμικά υλικά. Μας βάζουν σε κίνδυνο. Μας μετατρέπουν σε στόχο αντιποίνων!
Πληρώνουμε ήδη το μάρμαρο από τους άδικους πολέμους. Η ακρίβεια έχει χτυπήσει κόκκινο. Οι τιμές σε φυσικό αέριο, πετρέλαιο, βενζίνη, τρόφιμα, έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Ο μισθός εξαφανίζεται το πρώτο 15μερο του μήνα, αφού και η όποια υποτιθέμενη αύξηση του κατώτερου μισθού, αποτέλεσε για ακόμη μια φορά κοροϊδία.
ΕΕ, επιχειρηματικοί όμιλοι, οι κυβερνήσεις και το κράτος τους, δίνουν δις ευρώ (από τις δικές μας τσέπες, αφού μας τσακίζουν στη φορολογία)για την πολεμική προετοιμασία και στερούν από εμάς την Παιδεία, την Υγεία, την Πρόνοια, τα μέτρα προστασίας της ανθρώπινης ζωής, αυξήσεις στους μισθούς και ΣΣΕ.
Σε συνθήκες πολέμου, τα κέρδη των εφοπλιστών και των ομίλων που δραστηριοποιούνται κυρίως στην ενέργεια και στα τρόφιμα έχουν εκτοξευθεί! Χρυσές δουλειές κάνει για παράδειγμα ο όμιλος του Υφαντή που πρόσφατα εξαγόρασε τον Νίκα.
Ήδη προχωρά η υλοποίηση νέας επένδυσης του, ύψους 4,36 εκατομμυρίων ευρώ, από τον Αναπτυξιακό νόμο και αφορά τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση της μονάδας εδώ στην Αλεξανδρούπολη, που λειτουργεί ως ένα από τα πιο σημαντικά παραγωγικά κέντρα του ομίλου στη βόρεια Ελλάδα. Τι σημαίνει όμως αυτό για τους συναδέλφους μας στον Υφαντή;
Εντατικοποίηση - συνεχώς εργατικά ατυχήματα (εργοδοτικά εγκλήματα), τρομοκρατία, άθλιες συνθήκες δουλειάς με βάρη, κρύο, ορθοστασία, ελλιπή μέτρα προστασίας της ανθρώπινης ζωής και μισθοί πείνας.
Στην περιοχή μας γίνεται λόγος για επίταξη βιομηχανιών τροφίμων σε περίπτωση άμεσης πολεμικής σύρραξης και τροποποίηση της παραγωγής.
Τους ξεκαθαρίζουμε: Οι εργαζόμενοι δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο! Δεν θα βάψουμε τα χέρια μας με το αίμα των λαών! Δεν θα γίνουμε θυσία για τα κέρδη τους!
Λαμπρό παράδειγμα η στάση των εργατών στο λιμάνι της COSCO που δεν ξεφόρτωσαν πλοίο με πολεμικό υλικό που προοριζόταν για την Παλαιστίνη. Λαμπρό παράδειγμα η στάση των ναυτεργατών που πέταξαν στα σκουπίδια τα θανατόχαρτα των εφοπλιστών, που τους λέγανε να πάνε σε εμπόλεμες ζώνες όπως στα στενά του Ορμούζ, με ατομική τους ευθύνη για να μη χάσουν οι εφοπλιστές ούτε σεντ.
Στις βιομηχανίες τροφίμων, η εντατικοποίηση σπάει κόκκαλα. Σε έναν κλάδο με τρομακτική κερδοφορία για τους βιομήχανους, οι χαμηλοί μισθοί παραμένουν. Ο ΣΕΒ αρνείται να υπογράψει την πρόταση της Ομοσπονδίας τροφίμων για κλαδική ΣΣΕ με αυξήσεις με μέτρα υγείας και ασφάλειας, και ένταξη στα βαρέα ανθυγιεινά. Οι συνθήκες δουλειάς χειροτερεύουν, αφού οι βιομήχανοι θεωρούν κόστος την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Για αυτό μετράμε συνεχώς νεκρούς συναδέλφους όπως στην ΒΙΟΛΑΝΤΑ ή στο συσκευαστήριο ΝΕΣΤΟΣ στην περιοχή μας.
Η κυβέρνηση, οι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι άνθρωποι τους στο κίνημα, προσπαθούν να επιβάλουν την λογική της “εργασιακής ειρήνης”. Ποια εργασιακή ειρήνη μπορεί να υπάρξει ανάμεσα σε 5 απανθρακωμένες συναδέλφισσές μας στην ΒΙΟΛΑΝΤΑ και τον βιομήχανο;
Όχι μόνο εργασιακή ειρήνη, αλλά τώρα είναι η ώρα που πρέπει μαζικά, οργανωμένα, οι εργαζόμενοι να διεκδικήσουμε όσα πραγματικά μας αξίζουν! Δυναμώνοντας την παρουσία μας μέσα στα συνδικάτα.
Μιλάνε για εθνικό συμφέρον. Υπάρχει κανένα εθνικό συμφέρον κοινό ανάμεσα στον βιομήχανο και τον εργάτη;
Δεν υπάρχει.
Προσπαθούν να επιβάλουν σιγή ιχθύος. Μας λένε “τα κεφάλια μέσα έχουμε πόλεμο”. Για αυτό ψήφισαν 13ωρα και πειθαρχικά. Τους απαντάμε ότι δεν τρομοκρατούμαστε. Συνεχίζουμε τον αγώνα για την ζωή που πραγματικά μας αξίζει.
Ο δικός μας κόσμος, είναι αυτός της ταξικής πάλης, της σύγκρουσης με την εργοδοσία, της σύγκρουσης με το μεγάλο κεφάλαιο και το κράτος του. Είναι ο κόσμος της αλληλεγγύης, που δεν αντέχει την βαρβαρότητα, που δεν θα συνηθίσει ποτέ την εικόνα του να επιστρέφει κόσμος σε φέρετρα. Είναι ο κόσμος χωρίς φτώχεια, πολέμους και εκμετάλλευση.
Ορθώνουμε τείχος απέναντι στη βαρβαρότητα του συστήματος, οργανώνουμε την πάλη μας για νέες κατακτήσεις. Κρατάμε ζεστή τη φλόγα του αγώνα!
Παλεύουμε για:
- ΣΣΕ με πραγματικές αυξήσεις. Σταθερό εργάσιμο χρόνο. 7ωρο - 5μερο - 35ωρο.
- Καμία εμπλοκή της χώρας στους άδικους πολέμους. Να κλείσουν τώρα οι βάσεις.
- Αλληλεγγύη στους λαούς που πλήττονται από τους άδικους πολέμους. Να σταματήσει η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού.
- Πραγματικά μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.
- Κανένας πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας και μικρής επαγγελματικής στέγης.
- Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατείας λαϊκής κατανάλωσης (τρόφιμα, ενέργεια κλπ).
- Κατάργηση των αντεργατικών νόμων.
- Επαναφορά 13ου - 14ου μισθού και σύνταξης.
- Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία. Αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης.















ΣΧΟΛΙΑ