"Υγεία: Κοινωνικό αγαθό ή εμπόρευμα;" το θέμα της ημερίδας που διοργάνωσαν οι Οργανώσεις Έβρου του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στην Αλεξανδρούπολη.
Παραβρέθηκε αντιπροσωπεία της Επιτροπής Περιοχής Αν. Μακεδονίας Θράκης του ΚΚΕ με επικεφαλής τον Γραμματέα της, Διονύση Κλάδη, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος.
Την εκδήλωση με τίτλο «Υγεία: Κοινωνικό αγαθό ή εμπόρευμα» άνοιξε και συντόνισε εκ μέρους του ΤΣ Έβρου της ΚΝΕ η Μαρία Βρύζα, εκλεγμένη στο ΔΣ του Συλλόγου Φοιτητών Ιατρικής με την «Πανσπουδαστική». «Οι εξελίξεις μας κάνουν να επαγρυπνούμε αλλά κυρίως να εντείνουμε τη δράση μας, ώστε ο λαός μας να μην παραλύσει από τον πανικό ή τον εφησυχασμό και την προπαγάνδα της άρχουσας τάξης, να βγει δυναμικά στο προσκήνιο, να καθορίσει τις εξελίξεις προς όφελός του, αρνούμενος να γίνει "προϊόν" στην κουλτούρα των φέρετρων, κρέας στα κανόνια των μονοπωλίων και των κρατών τους που παζαρεύουν τη λεία με πόλεμο και διπλωματία. Η υγεία του λαού, αποτελεί ένα σημαντικό μέτωπο πάλης, ένα κοινωνικό δικαίωμα, που σε αυτές τις συνθήκες ζυγίζεται πιο ελαφρά από τους προϋπολογισμούς της πολεμικής οικονομίας, και με αυτή την έννοια το θέμα της εκδήλωσης καθόλου ανεπίκαιρο δεν είναι, καθώς το να ζούμε περισσότερο, καλύτερα και ειρηνικά είναι το ζητούμενο στην εποχή μας», σημείωσε.
Υγεία - εμπόρευμα σε συνθήκες πολεμικών συγκρούσεων
Την εισηγητική ομιλία έκανε ο Γιώργος Σιδέρης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, Πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ και ΩΡΛ στο Νοσοκομείο Αττικόν. Παραθέτουμε απόσπασμα:
«Σε μια περίοδο που ο κόσμος φλέγεται συναντιόμαστε για να συζητήσουμε για την υγεία. Έχει σχέση ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος με την υγεία;
Σε ένα σύστημα που η ζωή της εργατικής τάξης είναι αναλώσιμη και η υγεία εμπόρευμα και πεδίο επένδυσης και κερδοφορίας, η παροχή υπηρεσιών περίθαλψης δεν καθορίζεται από τις ανάγκες του πληθυσμού, αλλά από τις προτεραιότητες της αγοράς, δηλαδή της καπιταλιστικής οικονομίας, πόσο μάλλον της πολεμικής. Μειωμένοι πόροι για την υγεία, αποδιάρθρωση των όποιων παροχών των δημόσιων συστημάτων υγείας, άμεσες απώλειες ανθρώπινων ζωών από στρατιωτικές επιχειρήσεις, καταστροφή υγειονομικών υποδομών, εκτεταμένες υγειονομικές κρίσεις, όξυνση των ήδη τεράστιων ανισοτήτων.
Ήδη οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και το ενδεχόμενο κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ δημιουργούν σοβαρούς κινδύνους για την παγκόσμια αλυσίδα εφοδιασμού φαρμάκων. Η υγεία και οι οικονομικές μπίζνες γύρω από αυτή που ακολουθούν κατά γράμμα τις στρατιωτικές (…)
Αυτά είναι τα πραγματικά αποτελέσματα των προτεραιοτήτων του καπιταλιστικού κράτους. Αυτά θα είναι τα αποτελέσματα της πολιτικής της εθνικής ομοψυχίας που θέλουν να επιβάλουν. Όταν λοιπόν η ΝΔ επικαλείται το "εθνικό συμφέρον" και τις συμμαχικές υποχρεώσεις, μαζί με τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, υλοποιούν με συνέπεια τις στρατηγικές επιδιώξεις της ελληνικής αστικής τάξης για αναβάθμιση του ρόλου της στη γεωπολιτική σκακιέρα. Για αυτούς κοπιάζουν, για αυτούς επιχειρούν να θωρακίσουν με μέτρα, με νόμους, με καταστολή μπροστά στις εξελίξεις.
Στην πανδημία, στις γειτονιές του Σικάγο γράφτηκε ένα σύνθημα σε ένα τοίχο που το ΚΚΕ το υιοθέτησε, το έκανε αφίσα και μήνυμα αγώνα. Αυτό το σύνθημα έλεγε πως ο χειρότερος ιός είναι ο καπιταλισμός. Γιατί αυτό το απάνθρωπο σύστημα λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή σαν αναλώσιμο υλικό, την εργατική δύναμη ως εμπόρευμα που τους παράγει κέρδη, που η αναπαραγωγή της θα μπαίνει πάντα στον προκρούστη του κόστους - οφέλους. Εκεί βρίσκεται η ρίζα της μεγάλης αντίφασης της εποχής μας, του εκμεταλλευτικού συστήματος μέσα στο οποίο ζούμε και γίνεται όλο και χειρότερο, όλο και πιο καταπιεστικό για την πλειοψηφία του λαού μας. Είτε σε ιμπεριαλιστικό πόλεμο είτε σε ειρήνη μόνιμο θύμα είναι οι λαοί (…).
Τι χαρακτηρίζει την πολιτική των κυβερνήσεων μέχρι σήμερα για τα νοσοκομεία;
Η ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα με τάση επέκτασης των ιδιωτικών κλινικών. Το μέγεθος της εγχώριας αγοράς των ιδιωτικών γενικών, μαιευτικών, ψυχιατρικών κλινικών, κέντρων αποκατάστασης και διαγνωστικών κέντρων έχει τζίρο κοντά στα 2 δισ. ευρώ τον χρόνο, με μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 6% για το 2024–2025 και είχε μέσο ετήσιο ρυθμό μεταβολής +3,8% για τα χρόνια 2014 - 2022. Η συγκέντρωση και η συγκεντροποίηση στον κλάδο είναι εμφανείς αν αναλογιστεί κανείς πως οι 6 μεγαλύτερες ιδιωτικές κλινικές κατέχουν το 61% της κατηγορίας τους, τα 6 μεγαλύτερα κέντρα αποκατάστασης το 57% της κατηγορίας τους ενώ οι 4 μεγαλύτερες μαιευτικές κλινικές το 90% της κατηγορίας τους. Αυτήν τη στιγμή ο όμιλος "Hellenic Healthcare" κατέχει μερίδιο 34,1% στην αγορά των γενικών κλινικών και 33,8% στην αγορά μαιευτικών κλινικών, ενώ ο "Όμιλος Ιατρικού" ελέγχει το 24,3% στην αγορά των γενικών κλινικών. Ενδεικτικά, σύμφωνα με εκτιμήσεις της ICAP Crif, τα έσοδα ανά κλίνη για το "Υγεία" υπολογίζονται σε 584.000 ευρώ, για το "Ιατρικό" σε 190.000 ευρώ, για το "Metropolitan General" σε 241.000 ευρώ και για το "Ερρίκος Ντινάν" σε 126.000 ευρώ ανά κλίνη.
Η εμπορευματοποίηση υπηρεσιών του δημόσιου συστήματος Υγείας γίνεται με πολλούς τρόπους: Ανάθεση σε ιδιώτες - εργολάβους κρίσιμων δομών (καθαριότητα, τεχνικές υπηρεσίες, προμήθειες κ.λπ.), επί δεκαετίες λειτουργία των απογευματινών - επί πληρωμή - ιατρείων και νομοθέτηση των - επί πληρωμή - απογευματινών χειρουργείων, επέκταση των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), ίδρυση και καταστατικό του ΟΔΙΠΥ, συμβεβλημένες συμβάσεις με ιδιωτικούς ομίλους για σειρά διαγνωστικών πράξεων (π.χ. απεικονιστικές εξετάσεις) και άλλων υπηρεσιών (π.χ. διακομιδών), η δυνατότητα που δίνεται στα νοσοκομεία να αναθέτουν στις τράπεζες να πληρώνουν προμηθευτές, οι δωρεές ιδρυμάτων "ευεργετών".
Σε αυτήν την πορεία εμπορευματοποίησης ξεχωρίζει η προσπάθεια για γενικευμένη εφαρμογή των DRGs (Diagnosis Related Groups ή συστήματα διαγνωστικών ομοιογενών ομάδων) τα οποία είναι συστήματα κατάταξης ασθενών σε κατηγορίες βάσει της διάγνωσης - αιτίας εισαγωγής, των ιατρικών πράξεων που έλαβαν χώρα κατά τη νοσηλεία, τυχόν υποκείμενων χρόνιων νοσημάτων κ.ά. Για κάθε κατηγορία εκτιμάται η μέση διάρκεια νοσηλείας και υπολογίζεται το "κόστος", με το οποίο τα ασφαλιστικά ταμεία - δημόσια και ιδιωτικά - και οι ιδιωτικές πληρωμές θα αποζημιώνουν εξολοκλήρου τις υπηρεσίες των νοσοκομείων, εξασφαλίζοντας ενιαίους κανόνες κοστολόγησης μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών μονάδων Υγείας. Διακηρυγμένος στόχος της σημερινής κυβέρνησης είναι η χρηματοδότηση, που τώρα είναι στο 60% από το υπουργείο, να περάσει κατά 80% στον ΕΟΠΥΥ. Τα DRGs για πρώτη φορά προβλέπεται στον φετινό κρατικό προϋπολογισμό να αποτελούν τα βασικά εργαλεία γι' αυτήν τη χρηματοδότηση. Τα μέτρα, με βάση τα οποία οι γιατροί δημόσιων νοσοκομείων θα μπορούν να κάνουν ιδιωτικό έργο και οι ιδιώτες να νοικιάζουν δημόσιες δομές, είναι ένα ακόμα λιθαράκι στον ίδιο αντιλαϊκό μονόδρομο, και οδηγούν ολοταχώς προς την "ενιαία αγορά Υγείας", στρατηγική κατεύθυνση της ΕΕ. Στόχος της είναι η άρση εμποδίων στην κυκλοφορία υπηρεσιών Υγείας, φαρμάκων, ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού και δεδομένων, ώστε να διαμορφωθεί ένα ενιαίο "πεδίο δραστηριότητας" για επιχειρηματικούς ομίλους σε όλα τα κράτη - μέλη.
Οι μπίζνες στην Ψηφιακή υγεία. Παγκόσμιοι, διακυβερνητικοί και μη κυβερνητικοί φορείς εργάζονται με σχέδια και υποδομές για την ενσωμάτωση ψηφιακών τεχνολογιών στα νοσοκομεία. Στην Ελλάδα, διάφοροι φορείς έχουν αναλάβει πρωτοβουλίες για τη δημιουργία ψηφιακού νοσοκομείου, με πιλοτικές δράσεις όπως ψηφιοποίηση των ιατρικών αρχείων, χρήση ηλεκτρονικού βραχιολιού ασθενών σε Τμήματα Επειγόντων, εξοπλισμός και εγκατάσταση του έργου "smart hospitals" σε τρία νοσοκομεία από το Ίδρυμα "Σταύρος Νιάρχος", Εθνικός Ηλεκτρονικός Φάκελος Υγείας καθώς και ενοποίηση διαλειτουργικών συστημάτων σε νοσοκομεία (…) Η είσοδος ιδιωτών - μέσω ΣΔΙΤ, χρηματοδοτήσεων από funds ή ενοικίασης ψηφιακής υποδομής - μετατρέπει τις νέες τεχνολογίες σε μέσο άντλησης υπερκερδών, ενώ ταυτόχρονα ενισχύεται η πειθάρχηση του υγειονομικού προσωπικού με μοντέλα αποδοτικότητας και "στοχοθεσίας". Είναι ίσως εμβληματικό το παράδειγμα της τηλεϊατρικής. Από τη μία, μπορεί να διευκολύνει την πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες, ειδικά σε απομακρυσμένες περιοχές ή για άτομα με κινητικά προβλήματα. Στον καπιταλισμό αξιοποιείται για να καλύψει τις ελλείψεις σε ιατρικό προσωπικό και να δικαιολογήσει την απόσυρση του κράτους από τη στελέχωση των δημόσιων δομών.
Η καθημερινότητα των υγειονομικών και η ταλαιπωρία των ασθενών. Αποτέλεσμα της εφαρμοζόμενης πολιτικής είναι οι μισθοί των γιατρών, των νοσηλευτών, όλων των υγειονομικών, τα ωράρια λάστιχο, τα χιλιάδες οφειλόμενα ρεπό και άδειες, οι παράνομες διπλοβάρδιες η υπερκόπωση και η εξουθένωση, η στασιμότητα στην επιστημονική τους εξέλιξη. Οι ασθενείς τραβάνε των παθών τους τον τάραχο και από πάνω ακούνε τα ψέματα της κυβέρνησης. Για παράδειγμα κυκλοφόρησε μία αφίσα του Υπουργείου Υγείας στα νοσοκομεία που γράφει ότι η λίστα αναμονής άνω των 4 μηνών για χειρουργείο μειώθηκε κατά 86%. Ψέματα. Αυτό που έγινε είναι πως η κυβέρνηση έδινε voucher για τον ιδιωτικό τομέα ώστε κάποιος να χειρουργηθεί από έναν άγνωστο σε αυτόν γιατρό και τα οποία voucher πάνω από το 90% των ασθενών αρνήθηκε να πάρει με αποτέλεσμα να διαγραφούν από τη λίστα. Τα απογευματινά χειρουργεία από τη μέρα που ξεκίνησαν αποτελούν το 3% των χειρουργείων που έχουν γίνει πανελλαδικά. Καμία κλειστή αίθουσα δεν άνοιξε, νέο προσωπικό δεν προσλήφθηκε. Το μόνο που κατόρθωσε η κυβέρνηση είναι να εισάγει τον αισχρό θεσμό που νομιμοποιεί το φακελάκι. Τέτοια και άλλα ψέματα θα βρούμε αν ασχοληθούμε με το χρόνο αναμονής στα Επείγοντα και το βραχιολάκι, με τα ραντεβού σε τακτικά ιατρεία, με τις περιβόητες προσλήψεις προσωπικού που αν κάποιος ρίξει μία ματιά στα αρχεία του Υπουργείου Εσωτερικών θα δει ότι από τη λήξη της πανδημίας, τον Μάιο του 2023, και μετά έχουμε 1500 λιγότερους υγειονομικούς, θα δει την έλλειψη βασικών ειδικοτήτων και τη διάλυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας».
Η Αφροδίτη Ρέτζιου, μέλος του τμήματος Υγείας και Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ, οργανωτική γραμματέας της ΟΕΝΓΕ, Ψυχίατρος, στάθηκε σε ζητήματα ψυχικής υγείας, σημειώνοντας: «Ο δεύτερος πυλώνας της Εθνικής Δράσης για την Υγεία του Παιδιού και Οικογένειας αφορά την Αντιμετώπιση του Αυτοτραυματισμού στους Νέους. Το υπουργείο Υγείας, ανακοίνωσε με τυμπανοκρουσίες ότι προχώρησε σε συνεργασία με την UNICEF στη δημιουργία του Πρότυπου Κοινοτικού Κέντρου για την Ψυχική Υγεία των Νέων (17-24 ετών). Πράγματι τα πρώτα δεδομένα ερευνών που δείχνουν ότι τουλάχιστον ένα στα έξι παιδιά στη χώρα μας αυτοτραυματίζεται, με τα κορίτσια να εμφανίζουν μεγαλύτερη συχνότητα και υψηλότερα ποσοστά, ενώ ένα σημαντικό ποσοστό των νέων που ξεπερνά το 60% δήλωσε ότι γνωρίζει κάποιο άτομο που αυτοτραυματίζεται. Επιπλέον, έρευνα έδειξε ότι οι νέοι βιώνουν συχνά συναισθήματα όπως θλίψη, άγχος, θυμό και απελπισία σε ποσοστό 76%, ενώ δυσκολεύονται ιδιαίτερα να διαχειριστούν αυτά τα αρνητικά συναισθήματα σε ποσοστό 62,7%, που ευθύνονται για την αυτοτραυματιστική μη αυτοκτονική συμπεριφορά.
Πρόκειται για μία αποσπασματική δράση που σε καμία περίπτωση δε μπορεί να καλύψει το σύνολο των αναγκών, με δεδομένες τις τραγικές ελλείψεις στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας για παιδιά και εφήβους. Αν ανατρέξει κανείς στην αντίστοιχη ιστοσελίδα στο ερώτημα αν δεν είμαι στην Αθήνα ενημερώνεται ο έφηβος, ο νέος ότι αν χρειαστεί επιπλέον βοήθεια εκτός από τις υπηρεσίες τηλεψυχιατρικής θα παραπεμφθεί σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας της περιοχής του. Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι το συγκεκριμένο πρότυπο κέντρο έχει την υποδομή, που δεν την έχει και δε θα μπορούσε να την έχει να καλύψει το σύνολο των αιτημάτων σε υπηρεσίες μέσω τηλειατρικής, που θα απευθυνθεί αν χρειαστεί εξειδικευμένη βοήθεια αυτός και η οικογένεια του;
Χαρακτηριστικά στην περιφέρεια της Μακεδονίας - Θράκης που για 250.000 πληθυσμό κάτω των 18 ετών υπάρχει μόλις μία παιδοψυχιατρική κλινική με 8 κρεβάτια, 2 κινητές μονάδες, 10 μονάδες για την αντιμετώπιση του συνόλου των ψυχικών διαταραχών αλλά και των μαθησιακών δυσκολιών (όχι μόνο δημόσιες) και μόλις 13 παιδοψυχίατρους ανά 100.000, το κόστος επίσκεψης σε ιδιώτη κυμαίνεται από 50 έως 150 ευρώ τη συνεδρία, το οποίο μάλιστα δεν αποζημιώνεται από τον ΕΟΠΥΥ».
Ο Σάββας Δευτεραίος, Καθηγητής Ακτινολογίας στο τμήμα Ιατρικής του ΔΠΘ, μέλος των ΔΣ της ΕΙΝΟΚΥΘ και του ΣΔΕΠ, εστίασε σε ζητήματα ιατρικής εκπαίδευσης και ειδικότητας, από τη σχολή στο νοσοκομείο. Ανάμεσα σε άλλα τόνισε τα εξής: «Στο Πανεπιστήμιο η γνώση τεμαχίζεται και προσφέρεται με "τιμοκατάλογο" (…). Η επιστήμη μας αποσυντίθεται σε μικρά, εμπορεύσιμα "πακέτα" προσόντων. Το σύστημα δεν χρειάζεται πλέον έναν ολοκληρωμένο επιστήμονα που αντιλαμβάνεται την υγεία ως κοινωνικό δικαίωμα και την ασθένεια στις κοινωνικές της αιτίες. Δηλαδή ο μελλοντικός γιατρός δεν πρέπει να αποκτά μια βαθιά, σφαιρική κατανόηση του ανθρώπινου οργανισμού και των κοινωνικών παραγόντων που επηρεάζουν την υγεία. Η αρρώστια αντιμετωπίζεται μόνο σαν βιολογικό γεγονός. Δεν έχει θέση στην εκπαίδευση και γενικότερα στον τομέα της Υγείας η ταξική της ρίζα: οι συνθήκες εργασίας, η διατροφή, η κατοικία και το άγχος της επιβίωσης, που καθορίζουν εν πολλοίς ποιος αρρωσταίνει και ποιος θεραπεύεται. Σήμερα το σύστημα χρειάζεται "τεχνίτες" συγκεκριμένων οργάνων ή επεμβατικών πράξεων που παράγουν άμεσο κέρδος, και όχι επιστήμονες που μπορούν να αντιληφθούν την υγεία ως συνολική κοινωνική κατάσταση. Η γνώση τεμαχίζεται και η Πρόληψη πετάγεται εκτός προγράμματος σπουδών, επειδή δεν "πουλάει" φάρμακα. ή νοσήλια. Εξοβελίζεται από τα προγράμματα σπουδών και η εκπαίδευση εστιάζει σχεδόν αποκλειστικά στην Καταστολή της νόσου. Ταυτόχρονα, η έρευνα σπάει σε μικρά projects που εξυπηρετούν μόνο το "τεμάχιο" που ενδιαφέρει τη χρηματοδότρια φαρμακοβιομηχανία».
Ο Ιρφάν Μεχμέτ, νευρολόγος, στάθηκε στα ζητήματα της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, τις αναλογίες πληθυσμού - δομών υγείας στις περιοχές της Ροδόπης και του Έβρου. λέγοντας: «Ένα διαχρονικό πρόβλημα της υπαίθρου που αντιμετωπίζει ο πληθυσμός είναι οι τρομερές ελλείψεις στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, ενώ μεγάλες ελλείψεις υπάρχουν και στα Περιφερειακά Ιατρεία, τα οποία λόγω έλλειψης προσωπικού λειτουργούν μόνο 1-2 φορές την εβδομάδα και αναλαμβάνουν κυρίως τη συνταγογράφηση φαρμάκων.
Απομακρυσμένοι και ορεινοί οικισμοί για παράδειγμα του Δήμου Αρριανών, όπως η Οργάνη, η Βυρσίνη, η Μυρτίσκη, η Χλόη, ο Κέχρος και ο μικρός Κέχρος, με συνολικό πληθυσμό πάνω από 2.000 κατοίκους, απέχουν δεκάδες χιλιόμετρα από το κοντινότερο Κέντρο Υγείας που βρίσκεται στις Σάπες, όπως και από το Γενικό Νοσοκομείο Κομοτηνής και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης.
Συνυπολογίζοντας πως η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι βιοπαλαιστές αγρότες και κτηνοτρόφοι που τα προβλήματα τους έχουν ιδιαιτέρως οξυνθεί εξαιτίας της ακρίβειας, της αύξησης του κόστους παραγωγής, όπως και της τιμής των καυσίμων, δημιουργείται μια εκρηκτική κατάσταση που μεγαλώνει τα εμπόδια στη μεταφορά τους σε δομές Υγείας».
Παρέμβαση έκανε η Άννα Μαρία Σίσκου, λογοθεραπεύτρια και μεταπτυχιακή φοιτήτρια στην Ιατρική ΔΠΘ, με θέμα τα ζητήματα αποκατάστασης, «Ως γνωστό στη χώρα μας δεν υπάρχουν δημόσιες δομές αποκατάστασης, πέρα από πολύ λίγες εξαιρέσεις. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι ασθενείς, να είναι αναγκασμένοι, μετά το πέρας της νοσηλείας στο νοσοκομείο κατά την οξεία φάση, να πρέπει να αναζητήσουν κάποιο ιδιωτικό κέντρο αποκατάστασης. Τα κέντρα αποκατάστασης, στην πλειοψηφία τους είναι παραρτήματα μεγάλων επιχειρηματικών κολοσσών της υγείας και συγκεντρώνονται στα μεγάλα αστικά κέντρα», σημείωσε.
Η εκδήλωση έκλεισε με την παρέμβαση της Αναστασίας Τουφεξή, ιατρού μικροβιολόγου, διευθύντριας του ΕΣΥ στο Κέντρο Υγείας Αλεξανδρούπολης, που μετέφερε την εμπειρία της από την ΕΣΣΔ όπου σπούδασε. «Πώς λειτουργούσε η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας στην ΕΣΣΔ; Η πρωταρχική δομή ήταν η πολυκλινική κάθε περιοχής, η οποία αποτελούνταν από εξωτερικά ιατρεία με γιατρούς όλων των ειδικοτήτων της εποχής και όσο εξελίσσονταν η επιστήμη της Ιατρικής έμπαιναν και καινούργιες ειδικότητες. Η πολυκλινική κάθε περιοχής ήταν συνδεδεμένη με το νοσοκομείο της ευρύτερης περιφέρειας και αυτά με τη σειρά τους με εξειδικευμένα νοσοκομεία για ειδικές παθήσεις. στα οποία οι ασθενείς παραπέμπονταν ανάλογα με την ιδιομορφία της πάθησής τους. Ο ιατρικός φάκελος ή ιατρική καρτέλα ήταν στην πολυκλινική και στη διάθεση των γιατρών του νοσοκομείου εάν ο ασθενής για κάποιο λόγο νοσηλευόταν.
Υπήρχαν κι άλλα ξεχωριστά κάθετα συστήματα, τα οποία είχαν στη βάση τους την πολυκλινική. Ξεχωριστό δίκτυο με παρόμοια δομή υπήρχε για τους εργαζόμενους στο σιδηρόδρομο, στα ανθρακωρυχεία, το στρατό. Η οδοντιατρική φροντίδα είχε ξεχωριστή δομή, με δικά της ιατρεία κ.τ.λ.», τόνισε.
[post_ads]
ΣΧΟΛΙΑ
Μπορείτε να σχολιάσετε μέσω Facebook ή Blogger (Google) επιλέγοντας την αντίστοιχη καρτέλα από πάνω