Την ανάγκη για τη διαμόρφωση και εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου εθνικού σχεδίου για την αγροτική οικονομία υπογράμμισε ο βουλευτής Έβρου Σταύρος Κελέτσης
«Οι κινητοποιήσεις των αγροτών επανέφεραν στο προσκήνιο – εκτός από την ικανοποίηση επιμέρους αιτημάτων – τη συζήτηση για το ρόλο και το μέλλον του πρωτογενούς τομέα και της Αγροτικής οικονομίας στη χώρα.
Ασφαλώς οι κινητοποιήσεις δεν ήρθαν ως κεραυνός εν αιθρία. Ασφαλώς πολλά από τα αιτήματα των αγροτών μας είναι βάσιμα και υπαρκτά. Η καθυστέρηση καταβολής των Ευρωπαϊκών Ενισχύσεων, οι χαμηλές τιμές σε προϊόντα όπως το βαμβάκι και το σιτάρι, το υψηλό κόστος των εφοδίων.
Και πολύ σωστά η Κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή ζήτησε από τους αγρότες να προσέλθουν σε διάλογο μαζί της για την επίλυση όσων περισσοτέρων προβλημάτων μπορούν να επιλυθούν άμεσα. Και λύθηκαν κάποια από αυτά.
Ας υποθέσουμε όμως ότι ως δια μαγείας ικανοποιούταν φέτος όλα τα αιτήματα που θέτουν οι αγρότες ως προς το ρεύμα, το πετρέλαιο, ακόμη και την εξασφάλιση του εισοδήματος τους. Πιστεύει άραγε κανείς ότι του χρόνου δεν θα είχαμε τα ίδια προβλήματα, δεν θα είχαμε ανάλογες κινητοποιήσεις; Κι αυτό γιατί ο αγροτικός τομέας αντιμετωπίζει δομικά προβλήματα που αν δεν τα λύσουμε δεν πρόκειται να έχει μέλλον.
Παρά το γεγονός ότι από το 1981 εισέρρευσαν στη χώρα μέσω της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής πάνω από 180 δισ. ευρώ η ελληνική αγροτική οικονομία παραμένει μη ανταγωνιστική, με χαμηλή παραγωγικότητα, παράγοντας προϊόντα χαμηλής προστιθέμενης αξίας. Ουδέποτε καταστρώθηκε και εφαρμόστηκε από καμία κυβέρνηση ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπτυξης της αγροτικής παραγωγής. Κι αυτό μπορεί να γίνει τώρα με πρώτο βήμα τη σύσταση αυτής της κοινοβουλευτικής επιτροπής.
Το σχέδιο πρέπει να είναι ρεαλιστικό και να αποσκοπεί σε ένα βιώσιμο, ανταγωνιστικό αγροτικό τομέα με εξαγωγικό προσανατολισμό. Να λαμβάνει υπόψη τις νέες παγκόσμιες ανταγωνιστικές συνθήκες στον πρωτογενή τομέα αλλά και τις νέες συνθήκες που δημιουργούν στη χώρα οι συνέπειες της Κλιματικής Αλλαγής.
Κατά την άποψη μου θα πρέπει ο σχεδιασμός να γίνει ανά γεωγραφική περιφέρεια λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες και τα πλεονεκτήματα της κάθε περιοχής.
Και θα απαντά στα δομικά προβλήματα της ελληνικής αγροτικής οικονομίας όπως η ανταγωνιστικότητα των προϊόντων, το κόστος παραγωγής, τον πολυτεμαχισμένο κλήρο, σημειώνω ότι στην Ελλάδα ο μέσος όρος είναι 70 στρέμματα ανά εκμετάλλευση, όταν στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο αντίστοιχος μέσος όρος είναι 180, την ανάγκη ορθολογικής διαχείρισης των φυσικών πόρων όπως το νερό. Να τονίσω εδώ το πρόβλημα με τη διαχείριση των νερών του Άρδα και του Νέστου και τις συμφωνίες με τη Βουλγαρία που μας κοστίζουν εκατομμύρια ευρώ ετησίως λόγω της έλλειψης σύγχρονων φραγμάτων και αποταμιευτήρων.
Σε αυτόν τον εθνικό διάλογο πρέπει να προσέλθουν όλοι με αίσθημα ευθύνης και να αναλάβουν, για την υλοποίηση του, ο καθένας το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί.
Η Κυβέρνηση να δεσμευτεί για την υλοποίηση έργων και υποδομών απαραίτητων για τη γεωργία: αναδασμοί, φράγματα, αρδευτικά έργα, αγροτική οδοποιία, αξιοποίηση γεωθερμίας, δημιουργία θεσμικού πλαισίου που θα ευνοεί ακόμη περισσότερο τις ομάδες παραγωγών και τα συλλογικά σχήματα.
Αλλά και οι αγρότες μας να αποδεχθούν την ανάγκη αναδιάρθρωσης των καλλιεργειών βάσει σχεδίων ανά περιφέρεια, πράγμα που δεν είναι αυτονόητο αν λάβει κανείς υπόψη την γενικώς κρατούσα αντίληψη και νοοτροπία των επιδοτούμενων καλλιεργειών ή την αποχή από την καλλιέργεια σε πολλές περιπτώσεις. Με διάθεση συμμετοχής σε συλλογικά οικονομικά - παραγωγικά σχήματα προκειμένου να υπάρξει μείωση του κόστους παραγωγής, τη χρήση νέων τεχνολογιών, την εκπαίδευσή τους. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να φτιάξουμε έναν ανταγωνιστικό και βιώσιμο πρωτογενή τομέα στη χώρα!».
[post_ads]
ΣΧΟΛΙΑ
Μπορείτε να σχολιάσετε μέσω Facebook ή Blogger (Google) επιλέγοντας την αντίστοιχη καρτέλα από πάνω