Οι κινήσεις του Νετανιάχου στο εξής θα έχουν ένα μόνο στόχο: την προσωπική του, πολιτική επιβίωση παραμένοντας στην εξουσία αποφεύγοντας τη φυλάκιση..
Γράφει ο Μιχάλης Ψύλος, naftemporiki.gr
Και τώρα τι; Οι εκλογές στο Ισραήλ δεν έδωσαν καθαρή λύση.
Ήλθε πρώτος, αλλά έχασε ο Νετανιάχου.
Ο μεγάλος του αντίπαλος, Γκάντι Άϊζενκοτ, ήρθε δεύτερος, αλλά μπορεί να νικήσει τελικά.
Τα αποτελέσματα μπορεί στην πραγματικότητα να προαναγγέλλουν μια περίοδο πολιτικής παράλυσης.
Προς το παρόν, είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς μια πορεία που να επιτρέπει τον γρήγορο σχηματισμό μιας νέας κυβέρνησης.
Ο ισραηλινός Πρόεδρος Χέρτζογκ θα δώσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Νετανιάχου, αλλά δύσκολα θα αποκτήσει απόλυτη πλειοψηφία στη νέα Κνέσετ.
Ο Νετανιάχου θα συνεχίσει προς το παρόν να είναι υπηρεσιακός πρωθυπουργός. Και οι κινήσεις που θα κάνει στο εξής θα έχουν ένα μόνο στόχο: την προσωπική του, πολιτική επιβίωση παραμένοντας στην εξουσία και αποφεύγοντας τη φυλάκιση για τις κατηγορίες περί διαφθοράς.
Αν αφυπηρετήσει ως πρωθυπουργός, τα διεθνή εντάλματα σύλληψης θα περιορίσουν την ελευθερία κινήσεών του σε όλο τον κόσμο.
Δεν αποκλείεται λοιπόν, ακόμη και ως προσωρινός πρωθυπουργός, ο Νετανιάχου να συνεχίσει να αφήνει πίσω του συντρίμμια. Ακόμη και μια προσωρινή κυβέρνηση δεν στερείται πολεμικών εξουσιών στο Ισραήλ. Ο Νετανιάχου τις τελευταίες εβδομάδες έχει παροτρύνει τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να εγκρίνει την επανέναρξη του πολέμου κατά της Τεχεράνης, με μια κοινή ισραηλινο-αμερικανική επίθεση.
Πολλά θα εξαρτηθούν όμως και από το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών για την ανανέωση του Κογκρέσου. Μια ήττα των Ρεπουμπλικάνων θα μπορούσε να αλλάξει δραματικά την κατάσταση και για τον ίδιο τον Τραμπ .
Δεν είναι το τέλος της ιστορίας
Εν ολίγοις, αυτές οι εκλογές στο Ισραήλ μπορεί να μην είναι το τέλος της ιστορίας.
Όσο και αν αυτές οι εκλογές - όπως σχεδόν όλες κατά τη διάρκεια των 19 χρόνων που βρίσκεται ο Νετανιάχου στην εξουσία - μετατράπηκαν σε δημοψήφισμα για τον μακροβιότερο πρωθυπουργό στην ιστορία της χώρας.
Αν καταφέρει να διαδεχθεί τον «Μπίμπι», ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης υπό τον Γκάντι Άϊζενκοτ, θα πρέπει να δράσει γρήγορα.
Ο συνασπισμός πρέπει να ξεπεράσει τις ιδεολογικές διαφορές και να δείξει ότι η αλλαγή είναι δυνατή.
Μεγάλο ερώτημα είναι επίσης αν θα συμμαχήσει με τα αραβικά κόμματα, για να εξασφαλίσει την πλειοψηφία στην Κνέσετ.
Ο Άϊζενκοτ το έχει αποκλείσει προς το παρόν. Η δυσκολία αντιμετώπισης των μελλοντικών σχέσεων μεταξύ Εβραίων και Παλαιστινίων, παραμένει.
Ο Νετανιάχου αφήνει πολλά ζητήματα ανοιχτά στην επόμενη κυβέρνηση του Ισραήλ. Για την ακρίβεια, την έχει παγιδεύσει, για να περιορίσει το περιθώριο αλλαγής πολιτικής. Για να διατηρηθεί η ατελέσφορη «κουλτούρα Νετανιάχου» στην πολιτική ζωή της χώρας.
Τι θα κάνει μια κυβέρνηση υπό τον Άϊζενκοτ στη μαρτυρική Γάζα για παράδειγμα, όπου το 70% της Λωρίδας ελέγχεται από τον ισραηλινό στρατό; Χωρίς καν να έχει ξεκινήσει η ανοικοδόμηση;
Πώς θα αντιμετωπιστεί η επέκταση των οικισμών στη Δυτική Όχθη και η ασύδοτη βία των εποίκων εναντίον των Παλαιστινίων αμάχων; Μια βία που ωθεί τους Ευρωπαίους να επιβάλουν οικονομικές κυρώσεις στο Ισραήλ.
Και πάνω απ’ όλα, τι θα γίνει με το Ιράν; Θα συνεχιστεί ο πόλεμος;
Το βάρος της ευθύνης
Προεκλογικά, ο Γκάντι Άϊζενκοτ επανέλαβε ότι οι πόλεμοι του Ισραήλ πρέπει να οδηγήσουν σε διπλωματικά αποτελέσματα. Ως πρώην στρατηγός γνωρίζει πολύ καλά άλλωστε τι σημαίνει πόλεμος. Έχοντας χάσει μάλιστα και τον γιο του στον πόλεμο της Γαζας. Την ώρα που οι γιοι του Νετανιάχου κρύβονταν στην Αμερική.
Ο Άϊζενκοτ επικέντρωσε άλλωστε την εκστρατεία του στη λέξη «ευθύνη». Μία λέξη που απουσιάζει από το λεξιλόγιο του Νετανιάχου: Ο ισραηλινός πρωθυπουργός δεν ανέλαβε ποτέ καμία ευθύνη για τα πλέον προφανή στρατηγικά λάθη πίσω από τις σφαγές που διέπραξαν οι τρομοκράτες της Χαμάς.
Ο Άϊζενκοτ έχει υποσχεθεί να συστήσει την εξεταστική επιτροπή που ζητούν οι οικογένειες των θυμάτων, θέλοντας τουλάχιστον να μάθουν την αλήθεια. Όπως και για τις υποθέσεις διαφθοράς για τις οποίες κατηγορείται ο Νετανιάχου και προσπαθεί με νύχια και με δόντια να αποφύγει.
Πηγή: naftemporiki.gr
[post_ads]
Και τώρα τι; Οι εκλογές στο Ισραήλ δεν έδωσαν καθαρή λύση.
Ήλθε πρώτος, αλλά έχασε ο Νετανιάχου.
Ο μεγάλος του αντίπαλος, Γκάντι Άϊζενκοτ, ήρθε δεύτερος, αλλά μπορεί να νικήσει τελικά.
Τα αποτελέσματα μπορεί στην πραγματικότητα να προαναγγέλλουν μια περίοδο πολιτικής παράλυσης.
Προς το παρόν, είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς μια πορεία που να επιτρέπει τον γρήγορο σχηματισμό μιας νέας κυβέρνησης.
Ο ισραηλινός Πρόεδρος Χέρτζογκ θα δώσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Νετανιάχου, αλλά δύσκολα θα αποκτήσει απόλυτη πλειοψηφία στη νέα Κνέσετ.
Ο Νετανιάχου θα συνεχίσει προς το παρόν να είναι υπηρεσιακός πρωθυπουργός. Και οι κινήσεις που θα κάνει στο εξής θα έχουν ένα μόνο στόχο: την προσωπική του, πολιτική επιβίωση παραμένοντας στην εξουσία και αποφεύγοντας τη φυλάκιση για τις κατηγορίες περί διαφθοράς.
Αν αφυπηρετήσει ως πρωθυπουργός, τα διεθνή εντάλματα σύλληψης θα περιορίσουν την ελευθερία κινήσεών του σε όλο τον κόσμο.
Δεν αποκλείεται λοιπόν, ακόμη και ως προσωρινός πρωθυπουργός, ο Νετανιάχου να συνεχίσει να αφήνει πίσω του συντρίμμια. Ακόμη και μια προσωρινή κυβέρνηση δεν στερείται πολεμικών εξουσιών στο Ισραήλ. Ο Νετανιάχου τις τελευταίες εβδομάδες έχει παροτρύνει τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να εγκρίνει την επανέναρξη του πολέμου κατά της Τεχεράνης, με μια κοινή ισραηλινο-αμερικανική επίθεση.
Πολλά θα εξαρτηθούν όμως και από το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών για την ανανέωση του Κογκρέσου. Μια ήττα των Ρεπουμπλικάνων θα μπορούσε να αλλάξει δραματικά την κατάσταση και για τον ίδιο τον Τραμπ .
Δεν είναι το τέλος της ιστορίας
Εν ολίγοις, αυτές οι εκλογές στο Ισραήλ μπορεί να μην είναι το τέλος της ιστορίας.
Όσο και αν αυτές οι εκλογές - όπως σχεδόν όλες κατά τη διάρκεια των 19 χρόνων που βρίσκεται ο Νετανιάχου στην εξουσία - μετατράπηκαν σε δημοψήφισμα για τον μακροβιότερο πρωθυπουργό στην ιστορία της χώρας.
Αν καταφέρει να διαδεχθεί τον «Μπίμπι», ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης υπό τον Γκάντι Άϊζενκοτ, θα πρέπει να δράσει γρήγορα.
Ο συνασπισμός πρέπει να ξεπεράσει τις ιδεολογικές διαφορές και να δείξει ότι η αλλαγή είναι δυνατή.
Μεγάλο ερώτημα είναι επίσης αν θα συμμαχήσει με τα αραβικά κόμματα, για να εξασφαλίσει την πλειοψηφία στην Κνέσετ.
Ο Άϊζενκοτ το έχει αποκλείσει προς το παρόν. Η δυσκολία αντιμετώπισης των μελλοντικών σχέσεων μεταξύ Εβραίων και Παλαιστινίων, παραμένει.
Ο Νετανιάχου αφήνει πολλά ζητήματα ανοιχτά στην επόμενη κυβέρνηση του Ισραήλ. Για την ακρίβεια, την έχει παγιδεύσει, για να περιορίσει το περιθώριο αλλαγής πολιτικής. Για να διατηρηθεί η ατελέσφορη «κουλτούρα Νετανιάχου» στην πολιτική ζωή της χώρας.
Τι θα κάνει μια κυβέρνηση υπό τον Άϊζενκοτ στη μαρτυρική Γάζα για παράδειγμα, όπου το 70% της Λωρίδας ελέγχεται από τον ισραηλινό στρατό; Χωρίς καν να έχει ξεκινήσει η ανοικοδόμηση;
Πώς θα αντιμετωπιστεί η επέκταση των οικισμών στη Δυτική Όχθη και η ασύδοτη βία των εποίκων εναντίον των Παλαιστινίων αμάχων; Μια βία που ωθεί τους Ευρωπαίους να επιβάλουν οικονομικές κυρώσεις στο Ισραήλ.
Και πάνω απ’ όλα, τι θα γίνει με το Ιράν; Θα συνεχιστεί ο πόλεμος;
Το βάρος της ευθύνης
Προεκλογικά, ο Γκάντι Άϊζενκοτ επανέλαβε ότι οι πόλεμοι του Ισραήλ πρέπει να οδηγήσουν σε διπλωματικά αποτελέσματα. Ως πρώην στρατηγός γνωρίζει πολύ καλά άλλωστε τι σημαίνει πόλεμος. Έχοντας χάσει μάλιστα και τον γιο του στον πόλεμο της Γαζας. Την ώρα που οι γιοι του Νετανιάχου κρύβονταν στην Αμερική.
Ο Άϊζενκοτ επικέντρωσε άλλωστε την εκστρατεία του στη λέξη «ευθύνη». Μία λέξη που απουσιάζει από το λεξιλόγιο του Νετανιάχου: Ο ισραηλινός πρωθυπουργός δεν ανέλαβε ποτέ καμία ευθύνη για τα πλέον προφανή στρατηγικά λάθη πίσω από τις σφαγές που διέπραξαν οι τρομοκράτες της Χαμάς.
Ο Άϊζενκοτ έχει υποσχεθεί να συστήσει την εξεταστική επιτροπή που ζητούν οι οικογένειες των θυμάτων, θέλοντας τουλάχιστον να μάθουν την αλήθεια. Όπως και για τις υποθέσεις διαφθοράς για τις οποίες κατηγορείται ο Νετανιάχου και προσπαθεί με νύχια και με δόντια να αποφύγει.
Πηγή: naftemporiki.gr
[post_ads]











ΣΧΟΛΙΑ