Την "Ερωφίλη" που έγραψε ο Γεώργιος Χορτάτσης περίπου στα 1595 μνημονεύει ο Κωστής Παλαμάς καθώς κλείνει την εισαγωγή στην "Τρισεύγενη", στα 1903.
Δύο εμβληματικές γυναικείες μορφές της ελληνικής λογοτεχνίας, δύο τραγικές ηρωίδες, η Τρισεύγενη του Κωστή Παλαμά και η Ερωφίλη του Γεωργίου Χορτάτση, ανταμώνουν στη σκηνή, σε μια παράσταση που γεφυρώνει θεατρικό λόγο και λυρισμό, το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου στις 20:30 στο Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής.
Η Κορίνα Βουγιούκα προτείνει μια παράλληλη ανάγνωση των δύο κορυφαίων έργων της λογοτεχνικής κληρονομιάς μας, δημιουργώντας μια ιστορία κι ένα τραγούδισμα για δύο ηθοποιούς, σοπράνο και μικρό μουσικό σύνολο, σε πρωτότυπη μουσική του Τάσου Ρωσόπουλου.
Στη μοίρα της Ερωφίλης και της Τρισεύγενης ακουμπούν ακόμη και σήμερα οι γυναίκες, για να κάνουν και δική τους τη λαλιά των δύο ηρωίδων.
Η Τρισεύγενη αφηγείται την ιστορία της αφαιρετικά, για να αναδείξει τη δυστοπία της ύπαρξής της στη μικρή κοινωνία του Μεσολογγίου.
Βλέπουμε πώς η υπεράσπιση της φύσης της περνάει μονάχα μέσα από τη σύγκρουση: με τον πατέρα της, με τον άντρα της, με τον κοινωνικό της περίγυρο.
Το τραγούδισμα της Ερωφίλης υφαίνεται γύρω και μέσα από τα λόγια της Τρισεύγενης. Την παρακολουθεί, τη συντροφεύει, σχολιάζει, ερμηνεύει, συμπάσχει. Η Ερωφίλη είναι η νεράιδα της στέρνας, η νεκρή της μάνα. Είναι αυτό που ακούει η Τρισεύγενη όταν λέει πεισματικά: «Το δικό μου το τραγούδι πάντα, που το τραγουδάει όλη μου η ζωή. Με το δικό μου το σκοπό».
Συντελεστές
Σύλληψη, επιμέλεια κειμένου, κιθάρα: Κορίνα Βουγιούκα
Πρωτότυπη μουσική: Τάσος Ρωσόπουλος
Τρισεύγενη: Αναστασία Χατζάρα
Ερωφίλη: Μάιρα Μηλολιδάκη
Νίκαρος (Πέτρος Φλώρης, Δεντρογαλής, Πάνος Τράτας): Χάρης Καρύδης - Μαρωνίτης
Βιολί: Σπύρος Γκικόντης
Κρατήσεις θέσεων: www.stepo.gr/events/trisevgeni
[post_ads]
Η Κορίνα Βουγιούκα προτείνει μια παράλληλη ανάγνωση των δύο κορυφαίων έργων της λογοτεχνικής κληρονομιάς μας, δημιουργώντας μια ιστορία κι ένα τραγούδισμα για δύο ηθοποιούς, σοπράνο και μικρό μουσικό σύνολο, σε πρωτότυπη μουσική του Τάσου Ρωσόπουλου.
Στη μοίρα της Ερωφίλης και της Τρισεύγενης ακουμπούν ακόμη και σήμερα οι γυναίκες, για να κάνουν και δική τους τη λαλιά των δύο ηρωίδων.
Η Τρισεύγενη αφηγείται την ιστορία της αφαιρετικά, για να αναδείξει τη δυστοπία της ύπαρξής της στη μικρή κοινωνία του Μεσολογγίου.
Βλέπουμε πώς η υπεράσπιση της φύσης της περνάει μονάχα μέσα από τη σύγκρουση: με τον πατέρα της, με τον άντρα της, με τον κοινωνικό της περίγυρο.
Το τραγούδισμα της Ερωφίλης υφαίνεται γύρω και μέσα από τα λόγια της Τρισεύγενης. Την παρακολουθεί, τη συντροφεύει, σχολιάζει, ερμηνεύει, συμπάσχει. Η Ερωφίλη είναι η νεράιδα της στέρνας, η νεκρή της μάνα. Είναι αυτό που ακούει η Τρισεύγενη όταν λέει πεισματικά: «Το δικό μου το τραγούδι πάντα, που το τραγουδάει όλη μου η ζωή. Με το δικό μου το σκοπό».
Συντελεστές
Σύλληψη, επιμέλεια κειμένου, κιθάρα: Κορίνα Βουγιούκα
Πρωτότυπη μουσική: Τάσος Ρωσόπουλος
Τρισεύγενη: Αναστασία Χατζάρα
Ερωφίλη: Μάιρα Μηλολιδάκη
Νίκαρος (Πέτρος Φλώρης, Δεντρογαλής, Πάνος Τράτας): Χάρης Καρύδης - Μαρωνίτης
Βιολί: Σπύρος Γκικόντης
Κρατήσεις θέσεων: www.stepo.gr/events/trisevgeni
[post_ads]









ΣΧΟΛΙΑ