Η είδηση για τον σχεδιασμό της «Σήραγγας Ηλιούπολης» – ενός υπόγειου οδικού άξονα στον Υμηττό, προϋπολογισμού μισού δισεκατομμυρίου ευρώ, με μόνο στόχο τη γρηγορότερη πρόσβαση στην ιδιωτική επένδυση του Ελληνικού – δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη συγκοινωνιακό έργο. Αποτελεί την πιο καθαρή, την πιο απτή και, εν τέλει, την πιο τραγική αποτύπωση της πολιτικής επιλογής που κρατά την Ελλάδα εγκλωβισμένη στην υστέρηση. Είναι η επιτομή του «Κράτους-Πόλης».
Την ώρα που η ελληνική περιφέρεια, από τον Έβρο μέχρι την Πελοπόννησο και τα νησιά, βιώνει μια πρωτοφανή δημογραφική κατάρρευση, ερήμωση της υπαίθρου και έλλειψη στοιχειωδών υποδομών υγείας και δικτύων, το πολιτικό σύστημα επιλέγει να γιγαντώσει ακόμη περισσότερο το υδροκεφαλικό κέντρο. Ξοδεύονται εκατοντάδες εκατομμύρια για να κερδίσουν λίγα λεπτά χρόνου οι μετακινήσεις της πρωτεύουσας, την ίδια στιγμή που οριακές και εθνικά ευαίσθητες περιοχές αφήνονται στη μοίρα τους, χωρίς αναπτυξιακά αντίβαρα μετά από βιβλικές καταστροφές.
Δεν υπάρχει άλλη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που να συγκεντρώνει περισσότερο από τον μισό πληθυσμό της στην πρωτεύουσα. Αυτό το μοντέλο δεν είναι απλώς άδικο· είναι εθνικά επικίνδυνο. Όσο η κατανομή των πόρων γίνεται με κριτήριο τη συγκέντρωση του πληθυσμού ή την άμεση απόδοση των μεγάλων ιδιωτικών επενδύσεων, η χώρα θα αποκλίνει από την ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Ήμασταν το 10ο μέλος της ΕΟΚ και κινδυνεύουμε να γίνουμε ο ουραγός των 27, ακριβώς επειδή αρνούμαστε να αναπτύξουμε το σύνολο της εθνικής μας επικράτειας.
Η Πρόταση για τη Λύση: Η 4η Δημοκρατία και η Ανατροπή των Προτεραιοτήτων
Η διέξοδος από αυτό το τέλμα απαιτεί έναν ριζικό επανασχεδιασμό και ένα νέο κοινωνικό και πολιτειακό συμβόλαιο: τη μετάβαση στην 4η Δημοκρατία.
1. Γενναία Πολιτική Θετικής Διάκρισης: Η περιφέρεια χρειάζεται άμεσα μια στρατηγική «υπερχρηματοδότησης». Πρέπει σε πρώτη φάση να κατευθυνθούν στην επαρχία περισσότεροι πόροι ακόμη και από αυτούς που της αναλογούν πληθυσμιακά, μέχρι να επιτευχθεί μια στοιχειώδης, πραγματική σύγκλιση με το κέντρο. Οι υποδομές στην αγροδιατροφή, τη μεταποίηση, την παιδεία και την υγεία στην περιφέρεια πρέπει να προηγηθούν των φαραωνικών αστικών έργων.
2. Θεσμική και Οικονομική Αποκέντρωση: Η 4η Δημοκρατία οφείλει να μεταφέρει την πραγματική πολιτική και οικονομική ισχύ στις τοπικές κοινωνίες. Οι Δήμοι και οι Περιφέρειες πρέπει να πάψουν να είναι επαίτες του κέντρου και να αποκτήσουν την αυτοτέλεια να καθορίζουν το αναπτυξιακό τους μέλλον.
3. Από τον «Οπαδό» στον «Πολίτη»: Το υπάρχον πολιτικό σύστημα δυσκολεύεται να δεχθεί αυτές τις αλλαγές γιατί τρέφεται από τις πελατειακές σχέσεις και την εξάρτηση που διευκολύνει η συγκέντρωση της ισχύος στην Αθήνα. Η πραγματική ανατροπή θα έρθει όταν οι ίδιοι οι άνθρωποι της περιφέρειας, και της Αθήνας, πάψουν να λειτουργούν ως οπαδοί και ακόλουθοι κατασκευασμένων «πολιτικών προϊόντων» και γίνουν πραγματικοί, ενεργοί πολίτες που διεκδικούν το δικαίωμα να ζουν, να δημιουργούν και να ευημερούν στον τόπο τους.
Η Σήραγγα του Υμηττού μάς δείχνει τον δρόμο που πρέπει επειγόντως να εγκαταλείψουμε. Η 4η Δημοκρατία είναι ο δρόμος που πρέπει να ανοίξουμε, αν θέλουμε να διασφαλίσουμε τη συνέχεια και την επιβίωση αυτής της χώρας.
Σπύρος Δέδογλου
πρώην μέλος ΚΕ ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
[post_ads]
ΣΧΟΛΙΑ